Zevaid – 55

Şükür Namazı 3681. Abdurrahman b. Avf anlatmaktadır: Hz. Peygamber’den (Sallallahu aleyhi ve Sellem) veya O’nun (Sallallahu aleyhi ve Sellem) kapısından ashabından dört beş kişi hiç ayrılmaz dı. Bir gün Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) dışarı çıkınca ben de peşine takıldım. Esvaf’ın bahçelerinden bir bahçeye girerek namaz kıldı. Secdeyi o kadar uzattı ki ben kendi kendime dedim ki: “Herhalde Allah, Resulünün ruhunu kabzetti. Artık onu hiç göremeyeceğim.” Bu yüzden üzülüp ağlamaya başladım. Derken başını secdeden kaldırıp beni çağırdı ve: “Neyin var? -VeyaNedir bu sende gördüğüm hal?” diye sordu. Ben de: “Herhalde Allah, Resulünün ruhunu aldı, artık onu hiç göremeyeceğim” deyip üzüldüm ve ağlamaya başladım” deyince Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): “Ben bu secdeyi, ümmetim vasıtasıyla bana lütuf ta bulunan Allah’a şükür amacıyla yaptım. Zira O buyurdu ki: ‘‘Onlardan kim sana salat eylerse, onun için on İyilik yazılır’‘.” *Hadisi Bezzar rivayet etmiş olup ravilerinden Musa b. Ubeyde zayıftır. Şükür secdesine dair aynı kişiden nakledilen bir hadis daha vardır ki, ileride gelecektir. Bir Yerde Konaklandığında Kılınacak Namaz