Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

EYMAN VE’N-NUZUR BAHSİ

DEVAM: 16. (Yemin Keffaretinde) Mü’min Köle Azad Etmek

Ebû Hureyre (r.a)’den rivayet edildiğine göre, bir adam Rasûlullah (s.a.v.)’e siyah bir cariye getirip: Ya Rasûlallah! Benim mü’min bir köle azad etme borcum var (bu olur mu?), dedi. Rasûlullah (s.a.v.), cariyeye; “Allah nerede?” dedi. Cariye parmağı ile gökyüzünü gösterdi; Hz. Nebi bu sefer: “Ben kimim?” diye sordu. Cariye, Nebi (s.a.v.)’i ve gökyüzünü işaret etti; yani, “Sen Allah’ın elçisisin” (demek istedi). Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.): “Onu azad et, o mü’mindir” buyurdu.

İzah:

Bu hadisi Münzirî, Muhtasar’ında rivayet etmemiştir. Mizzî, el-Etrâf ında hadisi almış ve üzerine Ebû Dâvûd rumuzunu koymuştur. Onun için matbu nüshaların bir kısmında bu hadis yer alma­mıştır.

Şevkânî; “Her ne kadar yemin keffareti ile ilgili âyette, azad edilecek kölenin mü’min olmasına dair bir kayıt yoksa da, hadiste yemin keffareti için azad edilecek kölenin müslüman olması gereğine işaret vardır” der.

Bu babın ilk hadisinde bu konudaki görüşler ve delilleri verilmişti.Bu­raya, Şeyh Abdulhamid’in ta’likından bir iki cümle aktararak konuya son vereceğiz.

“Bu ve bu babda geçen diğer hadislerde anılana (yemin keffaretinde azad edilecek kölenin müslüman olmasının şart olduğuna) bir delil yoktur. Çün­kü ilk hadiste, sahibi cariyeye tokat attığı için; ikincisinde vasiyeti yerine getirmek için; üçüncüsünde de sahibinin bir mü’min köleyi azad etme borcu olduğu için sahipleri cariyeleri azad etmişlerdir.”