Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
HURUF VE KIRA’E BAHSİ
6. Muhammed B. İsa’nın Rivayeti
İbn Abbas’dan rivayet edilmiştir; Müslümanlar kendisine ait küçük bir koyun sürüsü içerisinde bulunan bir adama rastladılar. (Adam onlara) “Es-selamu aleyküm” diyerek selam verdi. (Onlar da) onu öldürdüler bu sürüyü ele geçirdiler. Bunun üzerine, “Size selam verene dünya hayatının geçici menfatini gözeterek; Sen mü’min değilsin, demeyin…”[Nisa 24] (Yani) şu küçük davar sürüsü gibi (geçici menfaatlere göz) dikerek böyle işler yapmayın) ayet-i kerimesi indi.
İzah:
Buhârî tefsir: Müslim, tefsir
Bu hadis-i şerif, metinde geçen ayet-i kerimedeki kelimesini lam’dan sonra bir elif olduğunu kabul ederek “selâmun” şeklinde okuyan kıraat imamlarının delilidir. Nâfi ile ibn Ömer ve Hamza bu kelimeyi elifsiz olarak “es-selem) şeklinde, diğer kıraat imamları ise “es-selam” şeklinde okumuşlardır. Eban b. Zeyd, Asımdan rivayetle bu kelimenin “itaat etmek, boyun eğmek” anlamlarına gelen “sihri” şeklinde de okunacağını söylemişlerdir. el-Hocendî de bu kelimeyi “selm” şeklinde okumuştur, ibn Abbas da böyle okumaktadır. “Selm”, teslim olarak itaat altmagirmek demek olduğundan bu okunuşa göre ayet-i kerime (la ilahe illallah demek suretiyle) size teslim olan kimseye, dünya hayatının geçici menfaatlerini gözeterek, sen mümin değilsin demeyin” anlamına gelir.
Sözü geçen kimse Âmir b. el-Ezbat el-Escaî’dir. Müslümanlar onu kendini ölümden kurtarmak için selam vermek suretiyle zahirden müslüman görünmek isteğini zannederek öldürmüşlerdir.