Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

HURUF VE KIRA’E BAHSİ

5. Kuteybe B. Said’in Rivayeti

Lakıt b. Sabire’den (şöyle) dedi(ği) rivayet olunmuştur: Ben Elmüntefik oğullarının Resulullah (s.a.v.)’e giden elçileri, yahutta müntefik oğullarının heyeti içerisinde idim.

(Ravi Lakıt sözlerine devam ederek 142 numaralı) hadisi (olduğu gibi) nakletti. Sonra da (şöyle) dedi: Nebi (s.a.v) (konuşurken) … kelimesini (si’nin esresiyle) “lâ tahsibenne” diye telafuz etti, “vela tahsebenne” diye telaffuz etmedi.

İzah:

Musannif Ebû Davud’un bu hadisti şerifi burada rivayet etmekten maksadı kelimesin­deki sin hafinin üstünlü ve esreli olarak okunabileceğine dikkatleri çek­mektedir. Çünkü hadis-i şerifte Fahri Kainat Efendimizin bu kelimeyi es­reli olarak okuduğu ifade edilmektedir.

Bu mevzuda Avnü’l Mabud yazan şöyle diyor: “O ettiklerine sevinen ve yapmadıkları şeyle övülmeyi sevenlerin “onacaklarını sanma”[Âl-i İmran 188] ayet-i kerimesindekî kelimesini Şamî, Hamza ve Âsim, “sin” in üstünüyle, geri kalan kıraat imamları da sinin esresiyle okumuşlardır, el-Gays ve Lisanu’1-Arab isimli lügat kitaplarında bu kelimelerin her iki şe­kilde de okunabileceği ifade ediliyor.

Bezlü’l Mechud yazarı da, cumhur ulemanın bu kelimeyi sinin fethasıyla okuduğunu söylemiştir. Bu hadisle ilgili fıkhi açıklama 142 nolu ha­disin şerhinde geçmiştir.

Check Also

Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD