Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

BUYU’ ve İCARE BAHSİ

DEVAM: 34. Müsakat

İbn Ömer (r.a.)’den rivayet edildi ki: Rasûlullah (s.a.v.), Hayber’in hurmalıklarını ve arazisini kendi mallarını kullanarak işlemeleri ve bakmaları için Hayber yahudilerine verdi. Çıkacak meyvenin yarısı Hz. Nebi’e ait olacaktı.

İzah:

Müslim, müsâkât; Nesâî, eymân

Hz. Nebi (s.a.v.) Hayber’i fethettikten sonra arazilerini ganimet olarak almıştı. Hayberliler, kendilerinin tarım saha­sında daha mahir olduklarını söyleyerek arazilerin bakım ve işlenmesine ta­lip oldular. Çıkacak mahsulün yansı Rasûlullah’a, yarısı da yahudilere ait olacaktı. Ayrıca bahçe ve tarlaların bakımı için gerekli olan âletler, Hayber­liler tarafından temin edilecekti.

Hadis-i şerif, bahçenin bakımı için gerekli olan çapa, traktör gibi âlet­ler işçi tarafından olmak üzere yapılan müsâkâtın caiz olduğuna delildir.