SÜNEN EBU DAVUD
SALAT BAHSİ
DEVAM: 48. Namaza Yürüyerek Gitmenin Fazileti
Ubey İbn Ka’b’dan; demiştir ki: Bir adam vardı; Medinelilerin içinde müslümanlardan evi mescide onunkinden daha uzak olan bir kimseyi tanımıyorum. Bu adam cemaatle namazı katiyyen kaçırmazdı. (Bir gün) kendisine, “Bir eşek satın alsan da karanlıkta ve şiddetli sıcaklarda binsen” dedim. “Evimin mescid’in yanında olmasını istemiyorum (bu benî sevindirmez)” karşılığını verdi. Hadise Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem)’e ulaştırıldı. Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) o zata durumu sordu. Adam şu cevabı verdi: “Ya Resulullah ben mescid’e gidişimin ve ailemin yanına dönüşümün benim lehime (sevab olarak) yazılmasını istedim. Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) de o’na; “Allah bütün bunları sana verdi, Allah senin istediğin şeylerin hepsini sana verdi” buyurdular.
Diğer tahric:Müslim, mesacıd; ibn Mace, mesacid; Darimi, salat; Ahmed b. Hanbel III, 226, 283; V, 133.
AÇIKLAMA: Hadiste zikri geçen zatın evinin mescide yakın olmasını istemeyip bilakis onu kerih görmesi ilk anda müslümanın haline ve takınması gereken tavrına aykırı görünmektedir. Sahih-i Müslim’in rivayetindeki “Evimin Muhammed (s.a.v.)’in evine çadır ipleriyle bağlanmış kadar yakın olmasını istemem” ifadeleri bu kuşkuyu kuvvetlendirir. Ancak mesele Resulullah’a arz edildikten sonra bu sahabinin verdiği cevablar bu kuşkuları izale etmektedir.
DEVAM
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar