Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

MENASİK BAHSİ

83. Veda (Sader) Tavafı

İbn Abbâs (r.a.)’dan; demiştirki: Halk her tarafa dağılıyordu. Bunun üzerine Peygamber (s.a.v.); “En son olarak Beyt’i tavaf etmedikçe hiçbir kimse hiç bir yere gitmesin” buyurdu.

İzah:

Buhârî, hac; Müslim, hac; Tirmizî, menâsik; İbn Mâce, menâsik; muvatta, hac; Darimî, menâsik; Ahmed b. Hanbel, I, 222; Beyhakî, es-Sünenü’l-kiibrâ, V, 161.

Hac esnasında cemrelerin taşlanması bittikten sonra Minâ’dan Mekke’ye inildiği vakit, yapılan tavafa Veda ta­vafı denir. Bu tavaf afakîler (taşralılar) için vacibtir. Haccın menâsiki bu­nunla sona erer. “Sader” avdet etmek, dönmek demektir. Hacılar bu tavaftan sonra ihramdan çıkar ve âfâkî olanlar Kabe’ye veda edip ülkelerine dönmeye hazırlanırlar. Bunun için bu tavafa “sader tavafı” da denir. Me­tinde geçen “En son olarak Beyt’i tavaf etmedikçe” sözüyle kast edilen işte bu tavaftır.