Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
SALAT BAHSİ
DEVAM: 165-166. Namazda Selam Almanın Hükmü
Bize Muhammed b. el-Alâ haber verdi, dedi ki; bize Muâviye b. Hişâm Süfyân’dan, o da Ebû Mâlik’den, o da Ebû Hâzim’den, o da Ebû Hureyre’den nakletti: (Ebû Muâviye) dedi ki: Öyle zannediyorum ki (Ebû Hureyre) bu hadisi (Resul-i Ekrem’e ulaştırarak) refetti. (Rasûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu ki; “Namazda ve selâm vermede noksanlık yapmak (caîz) olamaz”.
Ebû Dâvûd dedi ki: “Bu hadisi (bir de) İbn Fudayl (bir önceki (928.) hadisi rivayet eden) İbn Mehdi’nin kelimeleriyle nakletti. Ancak (Resûlullah’a) ulaştırmadı.
AÇIKLAMA:
Bu hadisi Süfyan es-Sevrî’den üç kişi nakletmiştir:
1. Abdur-rahman b. Mehdi, İbn Mehdi, bu rivayetin senedini kesinlikle Resûl-i Ekrem (s.a.v.)’e kadar ulaştırmıştır.
2. Muâviye b. Hişâm. Muâviye her ne kadar bu hadisi merfu olarak rivayet etmişse de merfû olduğundan -yani senedin Resûl-i Ekrem’e ulaştığından- kesinlikle emin değildir.
3. Muhammed b. Fudayl. Bunun rivayet ettiği hadisin metni aynen Abdurrahman b. Mehdî’nin rivayet ettiği metne uygun düşmekle beraber, onunki gibi senedi Resûl-i Ekrem’e ulaşmamakta Hz. Ebû Hureyre’de kalmaktadır. Yani îbn Fudayl’ın rivayeti merfu değil, mevkuftur.
Bu hadisle ilgili açıklama bir önceki hadiste geçmiştir.