Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SAYD BAHSİ

DEVAM: 22-23. Avlanma(Nın Hükmü)

Adiyy b. Hatim demiştir ki: Ben Nebi (S.A.V.)’e mi’raz (ile av avlamayı) sordum da: “Eğer” (av’a) sivri ucuyla değmişse (o av’ı) yiyebilirsin (fakat) sivri uçları arasında kalan kısmıyla değmişse o zaman (onu) yeme. Çünkü o vâkizdir” cevabını verdi.(Av üzerine) “köpeğimi gönderiyorum” dedim.

“Besmeleyle gönderdiğinde (o köpeğin yakaladığı av’ı) yiyebilirsin, yoksa yiyemezsin. Eğer (köpek yakaladığı) av’dan yemişse (o av’ı da) yiyemezsin. Çünkü o’nu sadece kendisi için yakalamış (demek)tir.

(Bu hadisi Adiyy b. Hâtim’den rivayet eden Şa’bî, rivayetine şöy­le devam etti:) Daha sonra Adiyy Hz. Nebiye: “Ben köpeğimi (av’ın) üzerine gönderiyorum (av’ın yanına vardığım zaman) av’ın üzerine (onunla birlikte) bir başka köpek (daha buluyorum” demiş.

(Hz. Nebi s.a.v.de: O av’ın etini): “Yeme, Çünkü sen ancak kendi köpeğin üzerine besmele çektin.” buyurmuştur.

İzah:

Buhârî, buyu’, zebaih; Müslim, sayd; Tirmizt, sayd; Nesâî, sayd; İbn Mâce, sayd; Darimî, sayd; Ahmed b. Hanbel, IV-256, 377.

Mi’raz; ağaçtan yapılmış uçları sivri ortası kalın sopa demek-tir. Vakiz; taş değnek gibi bir cisimle vurularak öldürülen hay­van demektir. Yüce Allah Mâide sûresinin üçüncü âyetinde bu şekilde öldü­rülmüş olan bir hayvanın etini yemeyi yasaklamıştır.

Bu hadis-i şerîfle ilgili ayrıntılı açıklama 2847 numaralı hadisin şerhin­de geçtiğinden burada tekrara lüzum görmüyoruz.