Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
SAYD BAHSİ
DEVAM: 22-23. Avlanma(Nın Hükmü)
Adiyy b. Hâtim’den (rivayet olunduğuna göre) Kendisi (Nebi s.a.v.’e): Ey Allah’ın Resulü, birimiz av’a (bir ok) atıyor ve o’nun izini iki ya da üç gün takib ediyor, sonra onu üzerinde okuyla birlikte ölü olarak buluyor. (O kimse bu av’ın etini) yiyebilir mi?” diye sormuş, (Resul-i Ekrem Efendimiz) “İsterse evet” cevabını vermiş, Yahutta “isterse yiyebilir” buyurmuştur.
İzah:
Buhâri, zebâih
2849 numaralı hadiste, vurulduktan sonra gözden kaybolupda bir sure sonra bulunan bir avı yemenin caiz olduğu mutlak bir surette ifade edildiği halde, burada bu cevaz kişinin isteğine bağlanmış olması, bu avın etini yemenin helal olup olmadığı hususunda bir şübhenin bulunduğuna dikkati çekmek içindir. Çünkü vurulduktan sonra gözden kaybolup, daha sonra ölü olarak bulunan bir avın, ava ehil olmayan dinsiz veya mecnun bir kimse tarafından vurularak ya da bir yere çarparak ölmüş olması ihtimali vardır. Bilindiği gibi bu şekilde ölen bir avın eti helâl değildir. Biz bu meseleyi sözü geçen hadisin şerhinde açıklamıştık.