Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

ET’İME BAHSİ

23. Bazı Yiyeceklerin Temiz Olup Olmadığı) Hususunda Şüpheye Düşmenin Doğru Olmadığı

(Kabîsa b. Hülb’ün) babasından rivayet olunmuştur; dedi ki: Rasûlullah (s.a.v.)’i, “Yemeklerin bazılarını (yemek)ten (kalbimde) bir endişe hissediyorum” diyen bir adama (şöyle) cevap verirken işittim: “Gönlünde hiçbir endişe doğmasın. (Eğer helâlliği şer’î deliller­le sabit olan bir yemeğin yenip yenmeyeceği hususunda gönlünde doğan bir şüphe üzerine o yemeği yemeyi terkedecek olursan) bu konuda hiristiyanlara benzemiş olursun.”

İzah:

Tirmizî, siyer; İbn Mâce, cihâd, Ahmed b. Hanbel, V, 226.

Metinde geçen cümlesi mahzûf bir şart cümlesinin cevabı olabileceği gibi, kendisinden önceki “şey’ün” kelimesinin sıfatı da olabilir. Biz tercümemizde birinci ihtimali nazar-ı itibara aldık.

İkinci ihtimale göre cümle, “Bazı yemekleri yemekten dolayı hiristiyanlığa benzeyeceğine dair içinde bir korku belirmesin” anlamına gelir ki, netice iti­bariyle her iki mana da meşruluğu kesin delillerle sabit olan bir yemek hak­kında kalbde doğan şüphelere itibar edilmemesi noktasında toplanmaktadır. Çünkü kesin deliller karşısında şüphenin bir kıymeti yoktur. Nitekim “Şekk ile yakın zail olmaz.”[Mecelle, madde] kaidesi vardır.

Ancak bu meseleyi şüpheli şeylerden kaçınma meselesiyle karıştırma­mak lâzımdır. Çünkü bu iki mesele asıl itibariyle birbirlerinden tamamen fark­lıdırlar.