Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

VİTR BAHSİ

DEVAM: 32. İstiaze

Enes b. Mâlik (r.a.)’den rivayet edildiğine göre; Resulullah (s.a.v.); “Allahım! Şüphesiz ben acizlikten, tenbellikten, korkaklıktan, cimrilik ve ihtiyarlıktan sana sığınırım. Kabir azabından, ölümün ve hayatın fitnesinden sana sığınırım” diye dua edermiş.

İzah:

Buhârî, deavât, cihâd; Müslim, zikr, deavat; Nesâî, istiaze

Bundan evvelki hadisin açıklamasında Peygamber (s.a.v.)’in değişik ifâdelerle hayatın bazı sıkıntılarından Allah’a sığındığı belirtilmişti. Bu hadis-i şerifte belirtilen ve tab’an insanın hoşuna git­meyen şeyler de Efendimizin isti’âzesine konu olmuştur. Bunlardan bir kısmının izahı önceki hadiste geçti orada geçmeyenler şunlardır:

Acizlik: Bu terim esas itibariyle bir şeye güç yetirememe manasınadır. Burada kast edilen hayır ve ibâdetten düşmana karşı durmaktan acizliktir. Yoksa mutlak manâsıyla Allah’tan başka her varlık âcizdir. Aczin insandan soyutlanması mümkün değildir.

Tenbellik: Bundan murad, dünyevî işlerdeki tenbellik olabileceği gibi hayır ve hasenatta ağır davranma anlamındaki tenbellik de olabilir.

Korkaklık, cimrilik ve ihtiyarlık ile kabir azabı önceki hadisin açıklama kısmında geçmiştir. Ancak ihtiyarlık evvelki hadiste “Sû’ül-ömr” olarak ifâde edilmişti.

Ölüm ve hayatın fitnesinden maksadın ne olduğuna dair bilgi de “Na­mazda dua” konusunda 880. no’lu hadiste yer almıştır.