Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

ZEKAT BAHSİ

DEVAM: 5. Sâime (Merada Otlatılan Hayvanlar)Nin Zekatı

Süveyd b. Gafele’den; demiştir ki: Peygamber (s.a.v.)’in zekât memuru bize geldi, onun elini tuttum (onunla tokalaştım) ve onun (zekât) mektubunda şunu okudum:

“Zekât (artar veya eksilir) korkusuyla ayrı olan (mallar) biraraya toplatılmaz, toplu olan (mal) da ayırılmaz” (Ama Râvi Ebû Leylâ el-Kindî) “Süt emen (veya sütlü) hayvan” sözünü zikretmedi.

İzah:

İbn Mâce, zekât, Dârimî zekât

……..kelimesi, bir önceki hadiste olduğu gibi mektup mânâsında kullanılmıştır.Nitekim bu kelime Dârekutnî rivayetinde açıkça “kitap: Mektup” diye zikredilmiştir.

“Zekât (artar veya eksilir) korkusuyla -ayrı olan (mallar) bir araya toplatılmaz, toplu olan (mal) da ayrılmaz” fıkrasıyle ilgili malumat 1567 no’lu hadisin açıklamasında verilmiştir.

Bu hadisi Süveyd b. öafele’den rivayet eden Ebû Leylâ el-Kindî, bir önceki hadiste geçen “süt emen (veya sütlü) hayvan alma” sözünü zikretmemiştir.