Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
MENASİK BAHSİ
47. Ka’be’nin Rükünlerini Selamlamak
İbn Ömer(r.a.)’den; demiştir ki: Ben Resûlullah (S.A.V.)’i iki Rükn-i Yemânî’den başkasını meshederken görmedim.
İzah:
Buhari, hac; Müslim, hac; İbn Mâce, menâsik
Bilindiği gibi Kabe-i Muazzama’mn dört rüknü vardır; dört rükün üzerine oturur. Allah’ın Kâbesi;
1. Hacer-i esved’in bulunduğu rükne “Rükn-i Hacerî” denildiği gibi,
2. Güney batısındaki rükne “Rükn-i Yemânî”,
3. Kuzey-batısındakine “Rükn-i Şâmî”,
4. Kuzey-doğusundakine de “rükn-i Irâkî” denilir.
Ayrıca bu rükünlerden ilk ikisine “Yemâniyyân (Yemânî rükünler)” denildiği gibi son iki rükne “eş-Şâmiyyân (Şâmî rükünler)” de denilir.
Konumuzu teşkil eden hadis-i şerifte de açıklandığı üzere resul-i zîşân Efendimiz bu rükünlerden sadece Yemânî rükünleri selâmlamiştır. Rükünler içerisinde istilâm için bu iki rüknü tercih etmesi sebepsiz değildir:
a. İstilâm için Rükn-i Hacerî’yi seçmesinin birinci sebebi Hacer-i Esved’in o rükünde bulunmuş olmasıdır. Diğer sebebi de bu rüknün Hz. İbrahim’in attığı temeller üzerine oturmuş olmasıdır. Bu sebeple Resulü Ekrem bu rüknü hem eliyle selâmlamış hem de öpmüştür.
b. Rükn-i Yemânî’ye gelince, bunun da faziletçe son iki rükne üstünlüğü sadece Hz. İbrahim’in attığı temeller üzerine oturmasından ileri gelir. Bu sebeple Resûl-i Ekrem bu rüknü sadece selamlamakla yetinmiştir. Fakat İmam Mâlik ile Ahmed (r.a.)’e göre bu iki rükün de Rükn-i Hacer gibi öpülür.