Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

TIB BAHSİ

DEVAM: 19. Okuma İle Tedavi Nasıl Olur?

Nebi (s.a.v.)’in hanımı Âişe’den rivayet edilmiştir; dedi ki: Nebi (s.a.v.) rahatsızlandığı zaman kendi kendine Muavvizât (sûre)leri(ni) okur ve üfürürdü. (Bunları okuyamayacak derecede) ağrısı şiddetlendiği zaman (bu sûreleleri) ona ben okurdum ve bereketini umarak (onun) eliyle vücudunu sıvazlardım.

İzah:

Buharî, meğazî, fedâilü’l-Kur’an, tıb; Müslim, selâm; İbn Mâce, tıb; Muvatta, ayn; Ahmed b. Hanbel, I, 222, 325, 336, VI, 114, 117, 263, 274.

İçlerinde Allah’a sığınma (istiâze) bulunduğu için Felak ve Nâs sûrelerine “Muavvizetân sûreleri” denir. Bunlar, iki sû­reden ibaret olmaları cihetiyle onlardan tesniye kalıbıyla “Muavizzeteyn” sûreleri diye bahsedilmesi kaide icabı iken, çoğul kalıbıyla “Muavvizât” sû­releri diye bahsedilmeleri, onlarla birlikte içerisinde istiaze bulunan Kur’an âyetlerinin de tedavi için okunabileceğini ifade etmek maksadına mebni ola­bileceği gibi, bu sûrelerle İhlas sûresinin okunduğunu bildirmek gayesine bağlı da olabilir.

Çünkü bazı haberlerde[Buhari, tıb, da’avât, İbn Mâce, dua] Fahr-i Kâinat Efendimiz’in Muavvizeteyn ile birlikte İhlâs sûresini okuduğu da bildirilmektedir. İmam Nevevî bu mevzu­da şöyle diyor:

“Nefes, tükürüksüz hafif üfürüktür. Hadis-i şerif hastaya okurken üfür-menin müstehab olduğuna delildir. Ulema bunun caiz olduğuna ittifak et­mişlerdir. Sahabe, tabiîn ve onlardan sonra gelen ulema bunu hep müstehap görmüşlerdir. Fakat Kadı Iyâz, ulemadan bir topluluğun bunu kabul etme­diklerini, hastaya okurken tükürüksüz üfürmenin caiz olduğunu söyledikle­rini rivayet etmiştir. Ancak bu görüş ve bu fark zayıf bir kavle dayanır. Zira nefes tükürüklü üfürüktür, diyenler olmuştur. Yine Kadı’nın beyanına gö­re, ulema “nefes” ile “tefel” kelimelerinin manalarında ihtilâf etmişlerdir. Bazıları, “Bunların ikisi de bir manaya gelir ve ikisi de tükürüklü üfürüktür” demişler. Ebû Ubeyd; tefelde azıcık tükürük şart olduğunu, nefeste ise hiç tükürük bulunmadığını söylemiştir. Bunun aksini iddia edenler de vardır. Ebû Ubeyd: “Ben Âişe’ye, Nebi (s.a.v.)’in hasta okurken nasıl üfürdü-ğünü sordum da; kuru üzüm yiyen gibi tükürüksüz üfürürdü, cevabını verdi” demiştir. Kadı Iyâz; tefel denilen ıslak üfürüğün faydası bu rutubet ve hava ile teberrüktür, diyor.

İam Mâlik; kendine okursa üfürürmüş. Demirle, tuzla rukye yapmayı ve keza hatem-i Süleyman şeklinde yazmayı şiddetle kerih görürmüş. Zira bunda sihre benzerlik vardır.[Davudoğlu A, Sahih-i Müslim Terceme ve Şerhi, IX, 619.]