Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

BUYU’ ve İCARE BAHSİ

DEVAM: 73. Şüf’a

Semure (r.a)’den, Rasûlullah (s.a.v.)’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: “Evin komşusu, komşunun evine -veya tarlasına- (tarlanın komşusu, komşunun tarlasına) daha müstahaktır.”

İzah:

Tirmizî, ahkâm

Tirmizî hadisin hasen- sahih olduğunu söyler.

Hadis, açık bir surette komşu için şüf’a hakkının sabit ol­duğuna delâlet etmektedir. Komşu için şüf’anm olmadığını söyleyenler Ha-sen’in Semüre’den ya hiç hadis işitmediğini ya da sadece akîka hadisini işit­tiğini söylerler. Şayet hadis sabitse, “Bu komşudan maksadın ortak olan kom­şu olabileceğini” iddia ederler. Tabiî bu bir te’vildir. Hadisin sarih manası dururken te’vile gitmeye gerek yoktur.