Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
SALAT BAHSİ
191-192. (Kıldığı Rek’at Adedinde Şüphe Eden) Zann-ı Galibine Göre Tamamlar Diyenlerin Delilleri)
Ebû Ubeyde, babası Abdullah (b. Mes’ûd)’dan Peygamberimiz (s.a.v.)’in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir:
“Sen namazda iken üç rekat mı, yoksa dört rekat mı kıldığında şüphe ettiğin ve zann-ı galibin dört rekat kıldığın şeklinde olduğu zaman, teşehhüde oturur sonra selâm vermeden oturduğun yerden iki defa secde yapar, sonra tekrar tehiyyât okur ve selam ver(irsin).”
Ebû Dâvud dedi ki: Bu hadisi Abdulvâhid de Husayf’dan rivayet etmiş, fakat Hz. Nebi’ye ref etmemiştir. Süfyân, Şerik ve İsrail de Abdulvâhid’e muvafakat etmekle beraber, hadisin metninde ihtilâf etmişlerdir. Onlar’ın hiçbiri de) hadisi (Hz. Nebiye) isnad etmemiştir.
İzah:
Ahmed b. Hanbel, I, 429; Dârekutnî, Sünen, I, 378; Beyhakî, es-Siinenü’l-kübrâ, II, 336.
Bir hadis-i şerifte selâmın sehv secdesinden sonra ve ikisi arasında bir teşehhüd olduğuna işaret edilmektedir. Ancak âlimlerden hiçbirisi böyle bir görüşe sahib olmamıştır. Çünkü Ebû Ubeyde’nin babası Abduilah’dan hiç birşey işitmediği, ulemâ tarafından bilinmektedir. Bu yüzden hadis zayıftır. Ahkâma delil olamaz. Ancak sehv secdesinin selâmdan sonra yapılacağına dair birçok meşhur rivayet vardır. Secdenin selâmdan sonra yapılacağı görüşünde olanlar bu hadise değil, Abdullah b. Mes’ûd’dan güvenilir râvilerin rivayet ettikleri başka hadislere istinad etmişlerdir.
Hadisin sonundaki talikte bu hadisi, Abdulvâhid, Süfyân, Şerîk ve İsrâl’in de Husayf’dan rivayet ettikleri fakat hiçbirinin rivayetini Hz. Peygambere isnad etmedikleri bildirilmektedir.
Beyhakî bu hadisi naklettikten sonra, “Bu hadisin metninde ve isnadında ihtilâf edilmiştir. Husayf kuvvetli değildir. Ebü Ubeyde de babasından birşey duymamıştır” der. Ayrıca Husayf, hafızası zayıf bir kimsedir. Ahmed b. Hanbel de Husayf’a zayıf demiş, İbn Maîn ile Ebû Zür’a sika kabul etmişlerdir. Bunlardan başka Husayf hakkında “güvenilir” veya “zayıftır” diyenler çoktur. Fakat za’f isnad edenler hafızasının zayıflığını kast ederler, yoksa doğru sözlü biri olduğu herkesçe kabul edilmiştir.