Sünen-i Tirmizi – SÜNEN-İ TİRMİZİ

KİTABU’T-TEFSİIR BAHSİ

DEVAM: 37- Ya sin süresinden tefsir edilen ayetler.

Ebû Zerr (r.a.)’den rivâyete göre, şöyle demiştir:

Güneş battığı sırada mescide girmiştim. Nebi (s.a.v), oturmakta idi ve bana:

“Ey Ebû Zerr! Şu güneşin nereye gittiğini biliyor musun?” buyurdu. Ben de Allah ve Rasûlü daha iyi bilir dedim. Şöyle buyurdular:

O gidiyor secde etmek için izin istiyor ve kendisine izin veriliyor. Sanki ona günün birinde geldiğin yerden doğ denilecek oda battığı yerden doğacaktır. Rasûlullah (s.a.v.), sonra Yasin sûresi 38. ayetini okudu:

“Ve güneşde de onlar için bir alamet ve işaret vardır. O da kendine ait bir yörüngede akıp gider. Bu kudret sahibi ve herşeyi bilen Allah’ın iradesinin bir sonucudur.” İşte bu güneşin istikrar bulmasıdır. Ebû Zerr dedi ki:

Abdullah b. Mes’ûd’un okuyuş şekli böyledir.

İzah:

(Buhârî, Bed-il Halk; Müslim, İman)

Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir.