Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

DİYAT BAHSİ

DEVAM: 3. İmam (İdareci) Kanı Affetmeyi Tavsiye Eder

Enes b. Mâlik (r.a) den; şöyle demiştir: Rasûlullah (s.a.v.)’e kısası gerektiren bir suç (lu) getirildiğinde, onun ancak affı emr (tavsiye) ettiğini gördüm.

İzah:

Nesâi, Kasâme. İbn Mace, diyât

Hz. Enes’in bu hadisinden, Rasûîullah (s.a.v) in, huzuruna getirilen kısaslık bir dâvada hüküm vermeden Önce, cinayete mâruz kalan yaralıya veya mağdur ölmüşse onun vârislerine mütecavizi affetmeleri için tavsiye ve teşvikte bulun­duğu anlaşılmaktadır. Metindeki, Rasûlullaha nisbet edilen emir, tavsi­yedir. Çünkü eğer maksat direkt emir olsa idi, cinayete mâruz kalan ki­şi veya varisler için kısası affetmeleri seçeneksiz şart olur ve buda âye­te muhalif düşerdi. Bu noktay-ı nazarlardan anlıyoruz ki, buradaki emir­den murat teşviktir.