Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

CİHAD BAHSİ

32. Savaşa Katılan Kadınlar

Enes (r.a.)’den; demiştir ki “Rasûlullah (s.a.v.) su taşımaları ve yaraları tedavi etmeleri için Ümmü Süleym ve Ensar’dan (bazı) kadınları harbe götürmüştür.”

İzah:

Buhari, cihâd; Müslim, cihâd; Tirmizi, siyer; Ahmed b. Hanbel, VI, I, 224, 463; V, 271; VI, 380.

Hadis ulemasından Hattabî şunları söylüyor: “Bu hadis-i şerif, yaralıların tedavisi ve askere su taşıma gibi geri hizmetlerde kendilerinden yararlanılmak için kadınların savaşa götü­rülebileceğine delâlet etmektedir.”

Her ne kadar bir hadis-i şerifte Hz. Nebiin kendisiyle birlikte savaşa çıkan kadınları cepheden geri çevirip evlerine gönderdiği ifade edi­liyorsa da bunun müslümanların zayıf olmaları sebebiyle zafer ümidinin bulunmadığı bir savaşta olduğu düşünülebilir. Çünkü bu durumda kadın­ların düşmanın elinde kalması tehlikesi söz konusudur. Bu yüzden Hz. Pey­gamber kadınları cepheden geri çevirmiş olabileceği gibi, savaşa katılan kadınların çok genç olmaları sebebiyle fitneye sebebiyet verebilecekleri en­dişesiyle geri çevirmiş de olabilir.

Savaşa katılan kadınların harp ganimetlerinden hisse alıp alamaya­cakları meselesi ulema arasında ihtilaflıdır. Genellikle ilim adamları sava­şa katılan kadınların harp ganimetlerinden erkekler gibi bir hisse alamaya­cağı görüşündedirler.

Hz. İbn Abbâs’a göre bu kadınlara harp ganimetlerinden bir bağış verilebilir. Süfyân es-Sevrî ile Hanefi uleması ve İmam Şafiî bu görüşte­dirler. İmam Mâlik’e göre ise, bu kadınlara ganimetlerden bir pay verile­meyeceği gibi, bağış da verilemez.

Harbe katılan kadınların yaralıları tedavi etmeleri mevzuunda ise, imam Nevevî şunları söylüyor: “Kadınların harpte yaralıları tedavi etmeleri me­selesi kendilerine nikah düşmeyen yakın akrabaları ile kocalarına mahsus özel bir durumdur. Kendilerine nikah düşen kimselerin tenine dokunmala­rı ise, haramdır. Bu bakımdan eğer bu kadınlar kendi kendilerine nikah düşen erkekleri tedavi etmek mecburiyetinde kalırlarsa, ancak tedavi için dokunmaları zarurî olan yerlere dokunabilirler.”