SÜNEN EBU DAVUD
CİHAD BAHSİ
102. Düşmanla Savaşırken Sessiz Olmak Tavsiye Edilmiştir.
Kays b. Ubad’dan dedi ki: “Nebi (s.a.v.)’irı sahabeleri (düşmanla) savaşırken ses çıkarmayı çirkin görürlerdi.”
İzah:
ŞevkânFnin de ifâde ettiği gibi bu hadis, düşmanla savasırken lüzumsuz yere bağırıp çağırmanın, gürültü-patırdı yapmanın, feryâdü figân etmenin mekruh olduğuna delalet etmektedir. Çünkü savaşırken bağırıp çağırmak, düşmandan korkma ve paniğe kapılma alâmetidir. Sessizlik ise azimlilik, kararlılık, cesaret ve metanet alâmetidir.[Şevkâni, Neyuu’l-evtâr VII, 276]
Ancak Aliyyü’l-kârî, savaş esnasında yüksek sesle Allah’ı zikretmeyi bundan istisna etmiştir. Bezlü’I-Mechüd yazarı, 1528 numaralı hadisi delil göstererek harpte yüksek sesle zikrin de uygun olmadığını söylemiştir. Nitekim bir numara sonra gelecek olah hadiste bu görüşü te’yid etmektedir.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar