Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

CİHAD BAHSİ

102. Düşmanla Savaşırken Sessiz Olmak Tavsiye Edilmiştir.

Kays b. Ubad’dan dedi ki: “Nebi (s.a.v.)’irı sahabeleri (düşmanla) savaşırken ses çıkarmayı çirkin görürlerdi.”

İzah:

ŞevkânFnin de ifâde ettiği gibi bu hadis, düşmanla savasırken lüzumsuz yere bağırıp çağırmanın, gürültü-patırdı yapmanın, feryâdü figân etmenin mekruh olduğuna delalet etmektedir. Çünkü savaşırken bağırıp çağırmak, düşmandan korkma ve paniğe kapıl­ma alâmetidir. Sessizlik ise azimlilik, kararlılık, cesaret ve metanet alâ­metidir.[Şevkâni, Neyuu’l-evtâr VII, 276]

Ancak Aliyyü’l-kârî, savaş esnasında yüksek sesle Allah’ı zikretmeyi bundan istisna etmiştir. Bezlü’I-Mechüd yazarı, 1528 numaralı hadisi delil göstererek harpte yüksek sesle zikrin de uygun olmadığını söylemiştir. Nite­kim bir numara sonra gelecek olah hadiste bu görüşü te’yid etmektedir.

Check Also

Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD