Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
SALATU’T-TATAVVU BAHSİ
DEVAM: 10. Güneş Batmadığı Müddetçe (İkindi Namazından Sonra) İki Rekat Namaz Kılmayı Caiz Görenler(İn Delilini Teşkil Eden Hadisler)
Âişe (r.anhâ)’dan; demiştir ki: Nebi (s.a.v.)’in, ikindiden sonra iki rekat namaz kılmadığı bir günü geçmemiştir.
İzah:
Buhârî, mevâkitü’s-salât; Müslim, mUsâfîrîn; Nesâ’î, mevâkit; Tirmizî, mevâkît; Dârimî, salât; Ahmed b. Hnnbel, VI, 200.
Hz. Âişe bu sözleriyle Resûl-i Ekrem (s.a.v.)’in devamlı olarak ikindi namazından sonra iki rekat nafile namaz kıl-
dığım ifâde etmektedir. Daha önce geçen 1273 numaralı hadiste Nebi (s.a.v.)’in ikindiden sonra iki rekat namaz kıldığı ifâde ediliyordu. Ancak sözü geçen hadisin şerhinde de beyân ettiğimiz gibi orada söz konusu edilen namaz, Abdulkays Kabilesine ait bir heyetin gelmesi ile öğle namazından sonra edâ edilemeyen öğlenin son sünnetiydi. Resûl-i Ekrem (s.a.v.) öğle namazımn son sünnetini ikindiden sonra kaza etmişti. O hâdiseden sonra Nebi (s.a.v.) ikindiden sonra iki rekat nafile namaz kumaya devam etti. Çünkü herhangi bîr zamanda nafile olarak bir namaz kılacak olursa, o namaza devam etmek onun hususiyetlerindendi.
Bu hadisin zahirine bakarak bazı ilim adamları ikindi namazından sonra iki rekat namaz kılmanın müstehab olduğu hükmüne vardılar. Nitekim Hz. Âişe de Cenab-ı Nebi (s.a.v.)’in bu namaza devam ettiğini görerek aynı hükme vardığı ve 1276 numaralı hadis-i şerif gibi ikindiden sonra namaz kılmayı nehyeden hadislerin sadece güneş batarken namaz kılmayı kast eden kimselerle ilgili olduğuna hamlettiği şu sözlerinden de anlaşılmaktadır: “Onu (yani Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellemi) kabz eden Allahü Teâlâ Hazretlerine yemin olsun ki,O (ikindiden sonraki) iki rekatı Cenab-ı Hakk’a kavuşuncaya kadar hiç bırakmadı. Namaz kılmağa kudreti kesilmedikçe Allah Teâlâ’ya kavuşmadı. Bu iki rekat namazın pek çoğunu oturarak kılardı. Fakat ümmetine ağır gelir korkusuyla mescidde kılmazdı. Ümmetin yükünü hafifletecek şeyleri (yapmayı pek) severdi.”[Buhari, mevâkît]
Ulemânın büyük çoğunluğuna göre ise, Resûl-i Ekrem (s.a.v.)’in ikindiden sonra kıldığı bu namaz, Hasâis-i Nebevîyyedendir. Bir numara sonra gelecek olan hadîi-i şerif de bu görüşü te’yid etmektedir.