Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SAVM BAHSİ

DEVAM: 29. Oruçlunun Kan Aldırması Konusunda Ruhsat

Enes (b. Mâlik r.a.)’ şöyle demiştir: Biz (sahâbîler) oruçlu iken kan aldırmayı, sadece meşakkate düşmemek için (meşakkatten korkarak) terkederdik.

İzah:

Buhârî, savm

Bu eser, ashâb-ı kiramın oruçlu iken kan aldırmaktan kaçınmalarının sebebinin, hacamatın yasak oluşu değil, meşakkate düşmek korkusu olduğunu ifâde etmektedir. Buna göre zayıf­laması, halsizleşmesi söz konusu olan oruçlunun kan aldırması mekruh olmaktadır. Ama böyle bir korkusu olmayan için kerahet söz konusu de­ğildir. Bu, Hanefî mezhebinin görüşüne uygun düşmektedir.

Hz. Enes’in bu sözüne benzer eserler başka sahabîlerden de gelmiştir. Şu haberler bunlardan bâzılarıdır:

Ebû Saîd el-Hudrî (r.a.) şöyle der;

“Biz oruçlunun kan aldırmasını ancak zaaf yüzünden men’ ettik.[Beyhâkî, es-Sünenü’l-kübrâ, IV, 264.]

İbn Abbas (r.anhümâ):

“Ben, oruçlunun kan aldırmasını sâdece zaafa düşmesi korkusuyla kerih görürüm.”[Beyhâkî, es-Sünenü’1-kübra, IV, 264.]

İmâm Mâlik de Muvatta’da şöyle der:

“Oruçlu için kan aldırmak ancak zayıflaması korkusuyla mekruh olur. Eğer bu korku olmasa mekruh değildir. Bir kimse Ramazanda kan aldırır ve orucu bozmazsa, ona kan aldırdığı günün orucunu kâza etmesini em­retmeyiz. Çünkü, oruçlunun kan aldırmasının mekruh oluşu orucun tehli­keye düşmesi dolayısıyladır.”

Bu eserin Buhârî’deki rivayeti şöyledir:

Sabit el-Bünânî şöyle demiştir:

“Enes b. Mâlik (r.a.)’e; Siz oruçlunun kan aldırmasını mekruh görür mü idiniz? diye soruldu. “Zayıflaması korkusu olmazsa, hayır” dedi.”