← Sünen-i Ebu Davud - SÜNEN EBU DAVUDSünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUDSünen-i Ebu Davud - SÜNEN EBU DAVUD →
SÜNEN EBU DAVUD
SÜNEN EBU DAVUD
EDEB BAHSİ
4. Affedici Olmak
Âişe (r.anha)’dan demiştir ki: Rasûlullah (s.a.v.), biri diğerinden daha kolay iki şey arasında muhayyer bırakılırsa, günah olmaması şartıyla, mutlaka onlardan en kolay olanını seçerdi, şayet günah ise insanlar arasında ondan en uzağı olurdu. Rasûlullah (s.a.v.) kendisi için (kimseden) bir intikam almazdı. Ancak Allah’ın haramlarının çiğnenmesi müstesna; (o zaman bizzat kendisi) o çiğnenen haramlardan dolayı Allah için intikam alırdı.
Tahric edenler: Buhari, menâkıb. edeb. hudud: Müslim, Fedail; Muvatta, hüsnü’l-hulk: Ahmed b. Hanbel, VI. 85. 114. 130. 162, 182. 191, 209, 223, 229, 232, 262. 281.
← Sünen-i Ebu Davud - SÜNEN EBU DAVUDSünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUDSünen-i Ebu Davud - SÜNEN EBU DAVUD →
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar