Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

MENASİK BAHSİ

DEVAM: 64. Müzdelife’de Namaz

İbn Mes’ûd (r.a.)’dan; demiştir ki: Ben Resûlullah (S.A.V.)’in namazı(nı) namaz vaktinin dışında kıldığını görmedim. Yalnız Müzdelife’deki müstesna. Çünkü orada akşamla yatsıyı birlikte kıldı. Ertesi gün sabah namazını da vaktinden önce kıldı.

İzah:

Buhârî, hac; Müslim, hac; Nesâî, menâsik; Ahmed b. Hanbel, II, 4, 7-8, 34, 51, 54, 77, 80, 106, 120, 148, 150, 152, 157.

Metinde geçen “sabah namazını da vaktinden önce kıldı” sözünden maksat, sabah namazını çok erken yani alaca karanlıkta kıldı, demektir. Yoksa “vakti girmeden Önce kıldı” de­mek değildir. Çünkü hiç bir namaz, vakti girmeden kılınamaz. Bunda icma vardır.

Nitekim şu hadis-i şerifde buna delâlet eder: Abdullah b. Mesûd’la birlikte Mekke’ye sonra Müzdelife’ye geldik. Akşamla yatsı namazların­dan her birini başlı başına birer ezan ve ikâmetle kıldı ve bu iki namazın arasını akşam yemeğiyle ayırdı. Bundan sonra İbn Mesud Şafak söktüğü sırada (çok erken) sabah namazını kıldı. Öyle ki kimisi, sabah oldu, kimi de olmadı diyordu. Sonra Abdullah b. Mesud Resûlullah (S.A.V.)’in, “Ak­şamla yatsıdan ibaret olan bu iki namaz Müzdelife’de (normal) vakitlerin­den tahvil edilmişlerdir. Sakın halk yatsı vakti girmedikçe Müzdelife’ye gelmeye çalışmasın. Sabah (namazının vakti)de (şafağın söküşüne işaret ederek) “şu saattir” buyurduğunu haber verdi.[Buhârî, hac] Buhârî’nin bu hadisin­de “Kimisi sabah oldu, diyordu…” cümlesi “sabah namazım sabah olur olmaz, alaca karanlıkta kıldı” anlamına gelmektedir.