Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

DEHAYA BAHSİ

DEVAM: 12-13. Kitap Ehlinin Kestiklerini Yemenin Hükmü

ibn Abbâs’ın “… şeytanlar dostlarına sizinle mücadele etmeleri için fısıldar (telkinde bulunurlar.”[En’am 121.] âyeti kerimesi hakkında şöyle (söylediği rivayet olunmuştur.

Kureyş müşrikleri bu âyet-i kerimede açıklandığı şekilde şeytanlardan duydukları fısıltılara uyarak: Muhammed ashabına: “Allah’ın kestiklerini yemeyiniz, kendi kestiklerinizi yeyiniz.” (diyor) diye dedikodu yapmaya başladılar. Bunun üzerine (Yüce) Allah (kesilirken) “üzerine Allah’ın adı anılmayan (hayvanlardan yemeyin.”[En’am 121.] (âyet-i kerimesini) indirdi.

İzah:

İbn Mâce, zebaih

Metinde sözü geçen şeytanlardan maksat cinlerdir. Onların dostlarından maksat da müşrik olan Kureyşlilere yaklaşarak

“Muhammed, sahabilerine Allah’ın Öldürdüklerini yemeyiniz de kendi elle­rinizle kestiklerinizi yeyin diyor, bu nasıl olur, siz onlarla mücadele edin de onları bu düşünceden vazgeçirin” diye kalplerine vesvese veriyorlardı. Hz. İbn Abbas’ın bildirdiğine göre şeytanların Kureyşlilere verdiği bu vesvese üze­rine, Cenab-ı Hakk yukarıda mealini sunduğumuz En’ârh sûresinin 121. âyet-i kerimesini indirmiştir.

Müfessirleen bir kısmına göre; metinde geçen şeytan kelimesiyle kas-dedilen şeytanlaşmış olan insanlardır. Dostlarından maksat da onların yan­daşlarıdır. Nitekim şu hadis-i şerif bu gerçeği ifade etmektedir:

“Kureyş müşrikleri (Rumlar’a karşı) İran’la mektuplaştılar. İranlılar da Kureyşle mektuplaştı. İranlılar Kureyş müşriklerine muhakkak ki Muham-med ve ashabı Allah’ın emrine uyduklarını iddia ederek, Allah’ın altın bı­çakla kestiğini (ölü hayvan için bu tabiri kullanıyorlar) yemiyorlar da, kendi kestiklerini yiyorlar- diye bir mektup yazdılar. Kureyşliler de bunu Hz. Mu-hammed’e ve sahabilerine mektupla bildirdiler. Derken Müslümanlardan bir kısmının kafalarına bazı istifhamlar belirmeye başladı. Bunun üzerine “Çünkü bu bir fısktır, doğrusu şeytanlar sizinle mücadele etmeleri için kendi dostla­rına telkinde bulunurlar.”[En’âm: 121] âyet-i kerimesi indi.[Taberi, Camiü’l Beyan VIII-16.]

Sözü geçen İslam düşmanları “Muhammed sahabilerine -Allah’ın kes­tiklerini yemeyiniz- diyor” sözleriyle leş size haram kılındı…”[Mâide 3] âyet-i ke­rimesine, “kendi kestiklerinizi yiyiniz diyor” sözleriyle de “Henüz canlan çıkmadan kestikleriniz hâriç onları yiyebilirsiniz…”[Mâide 3] âyet-i kerimesine işa­ret ediyorlardı. Fakat yüce Allah En’âm sûresinin 121. âyetini indirerek üze­rine Allah’ın ismi anılmadan kesilen veya kendi kendine ölen hayvanların etlerini yeminin Allah’a isyan olduğunu açıklayarak, inananları bu felaket­ten ve ölü hayvan eti yemek gibi iğrence bir fiili işlemekten korumuştur.