Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SUNNE BAHSİ

DEVAM: 26, 27. İslam Toplumundan Ayrılanlarla Savaşmanın Hükmü

Hz. Ebu Zer (r.a.)’den demiştir ki: Rasûlullah (s.a.v.): “Benden sonra gelip de şu ganimet (ler) i (n dağıtımında haktan ayrılıp kendi menfaatlerini) tercih eden devlet başkanlarıyla haliniz nice olacaktır?” buyurdu.

Ben de: “Seni hak (Nebi) olarak gönderen zata yemin ederim ki, o zaman ben de kılıcımı boynuma koyar (ve imamın adaletle muamele etmesi için ya o) sana kavuşuncaya ya da ben sana kavuşuncaya kadar onunla çarpışırım.” dedim.

“Sana bundan daha hayırlısını haber vereyim mi? Bana kavuşuncaya kadar sabredersin” buyurdu.

İzah:

Masiyetle emretmediği sürece İslam devlet reisine itaat vacib olduğundan ve masiyetle emretmediği halde İslam devlet reisine isyan etmenin, insanın İslam toplumundan ay­rılmasına ve bir önceki hadisin verdiği haber gereğince, İslamla olan bağ­larının kopmasına sebep olacağından devlet reisinin herhangi bir zulmü­nü veya fışkını görünce hemen ona isyan etmek netice itibariyle çok teh­likelidir.

Bu bakımdan Rasulü zişan efendimiz bu hadis-i şerifinde bizleri masiyet ile emretmeyen İslam devlet başkanlarına isyan etmek s akı ndırm akta­dır.

Nitekim İslam tarihinde kendilerince İslam devlet başkanında bazı ku­surlar görerek isyan etmek suretiyle İslam cemaatine ters düşerek İslam dairesinden çıkan cemaatler yok değildir. Bir önceki hadisin şerhinde de açıkladığımız gibi bunların başında Hariciler gelir.

İşte musannif Ebu Davud bu hadisi Haricilerle pek yakından ilgili gördüğü için bu baba yerleştirmiştir.