Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SUNNE BAHSİ

DEVAM: 23,24. Kabir Ve Kabir Azabı

(Şu bir Önceki 4751. hadisin) bir benzerini de (yine) aynı senedle Abdulvehhab rivayet etti; (Abdulvehhab) dedi ki: “Bir kul kabrine konup ta arkadaşları undan ayrılıp gittiği zaman, o, (kendisinden uzaklaşmakta olan) arkadaşlarının ayak tıkıltılarını duyar. Hemen arkasından iki melek gelip ona (şöyle) derler…”

(Abdülvehhab aşağı yukarı bir) önceki hadise yakın şeyler rivayet etti ve bu hadiste (şunları da) söyledi: “Kafirle münafık meleğe (şöyle) derler.” (Yani bu hadise bir öncekinden farklı olarak) “münafık” kelimesini de ilave etti (ve rivayetine devam ederek şöyle) dedi: “(Onun çıkardığı) bu feryadı ins ve cinden başka ona yakın olan herkes işitir.”

İzah:

Bir önceki hadis-i şerifte Münker – Nekir in sorularına doğru cevap veremeyen kimselere meleklerin vurduğu tokmakların seslerinin, insanlar ve cinlerden başka her­kes tarafından işitildiği ifade edilirken burada insan ve cinlerin dışında sa­dece ölüye yakın olan varlıkların işitilebileceğinden bahsedilmesi, bu iki hadisin arasında bir çelişki olduğunu göstermez. Çünkü uzaklık konusun­da âhiret ölçüleriyle dünya ölçüleri birbirlerinden tamamen farklıdırlar. Dünyada en büyük uzaklık olarak kullanılan “şark ile garp arası kadar” ifadesi âhirette bir evin iki duvarı arasındaki mesafe kadar küçüktür. Bi­naenaleyh bu hadiste âhiret ölçüleriyle verilen “Ölünün yakın çevresi” sözünde dünyadaki “Şark ile garp arası kadar uzak” sözü gibi bir son­suzluk ölçüsü ifade ettiğinden bu iki ifade arasında bir çelişki sözkonusu değildir. Binaenaleyh kabirde azab gören kimselerin feryadı insan ve cin­lerin dışında yakın olsun uzak olsun herkes tarafından işitilir. Bu hadisle ilgili açıklamayı bir önceki hadisle (3230) numaralı hadisin şerhinde açık­ladığımızdan burada tekrara lüzum görmüyoruz.