SÜNEN EBU DAVUD
SUNNE BAHSİ
DEVAM: 19-20 Kur’an-ı Kerim’in Allah Sözü Olduğu Hakkında (Gelen Hadisler)
Abdullah (ibn Mes’ud) dan (rivayet edildiğine göre) Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Allahu Teâlâ vahyi söyleyince gök ehli semada kaya üzerinde çekilen zincirin sesine benzer bir çan sesi işitirler de (kendilerinden geçerek) yere kapanırlar. Kendilerine Cebrail gelinceye kadar bu halde kalırlar. Nihayet kendilerine Cebrail gelince kalplerinden (bu baygınlık hali) giderilmiş olur, (Kendilerinden bu hal gidince Cebrail aleyhisselam’a): “Ey Cibril ! Rabbin ne söyledi?” derler. O da: “Hakkı söyledi” cevabını verir. Bunun üzerine diğer melekler de bizim rabbimiz hakkı söy(ledi) “hakkı, hakkı..” diye nida ederler.”
İzah:
Buhari, tevhid; tefsir; Tirmizi, tefsir; İbn Mâce, mukaddime
“Allahü Teâlâ bir emrini vahyetmek istediği zaman önce o vahyi dile getirir. Bu vahyi dile getirince gökler Allah’ın korkusundan dolayı titremeye başlar. Gök ehli Allah’ın bu vahyini işitir işitmez kendilerinden geçerek secdeye kapanırlar. Secdeden başını ilk kaldıran Cebrail olur, sonra Cenab-ı hak vahyetmek istediği emirlerini vahye-der. Cebrail Aleyhisselam da bunu sıra ile bütün gök ehline ulaştırmak üzere bütün gökleri dolaşır. Her vardığı yerde gök ehli ona: “Rabbimiz ne buyurdu?” diye sorarlar. Cebrail aleyhisselam: “Hakkı söyledi” der. Bu cevabı alan melekler de: “Hakkı (söyledi) hakkı” diye nida ederler.”
Bu hadis-i şerif Allahü Teâlâ’nın Kelâm sıfatı ile muttasıf olduğuna bu kelâmın harfe ve sese muhtaç olan insan kelâmına benzemediğine ve zatıyla kaim olup melekler tarafından işitilebildiğine delâlet etmektedir ki bu Kur’an-ı Kerim*in mahlûk olmadığını gösterir. Hadisin bab başlığıyla ilgili olan kısmı da burasıdır.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar