Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

LİBAS BAHSİ

DEVAM: 1. Amr B. Ayn’ın Rivayeti

(4021 numaralı hadisin) manası da el-Cerîrî’den yine aynı senedle rivayet edilmiştir. (Yani her ikisi de bu hadisi el-Cerîrî’den işitmişlerdir.)

Ebu Dâvûd dedi ki: (Bu hadisi rivayet edenlerden) Abdülvahhab (kendisi bizzat Hz. Nebi’den alan) Ebu Saîd’i (senedinde) zikretmedi.

Hammâd b. Seleme de (bu hadisi) el-Cerîrî’den, (o da) Abû-‘l Âlâ’dan o da Nebi (s.a.v)’den de (mek suretiyle mürsel olarak rivayet) mistir.

Yine Ebû Davûd dedi ki: Hammâd b. Seleme ile (el-Vehhâb) es-Saka-fî1 (nin bu hadisi işittikleri (ravi) birdir.

İzah:

4020-4022 numaralı hadis-i şerifler aynı manaya gelen lafızlarla bazen muttasıl ve merfu olarak , ba­zen de mürsel menfu olarak rivayet edilmişlerdir.

Bu hadislerin manasıyla ilgili açıklama 4020 numaralı hadis-i şerifin­de geçtiğinden burada tekrar lüzum görmüyoruz.