SÜNEN EBU DAVUD
SALAT BAHSİ
DEVAM: 88. Ayakkabıyla Namaz Kılmak
Amr b. Şuayb’in babasından rivayet ettiğine göre dedesi (şöyle) demiştir: “Ben Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem)’i ayakkabılı da ayakkabısız da namaz kılarken gördüm.”
Diğer tahric: İbn Mace, ikame; Nesaî, sehv; Ahmed b. Hanbel, II, 174, 178, 179, 190, 206, 215, 248.
AÇIKLAMA: Bu hadis-i şerif gerek ayakkabılı, gerekse ayakkabısız olarak namaz kılmanın caiz olduğunu ifade etmektedir. Aynı zamanda namazı ayakkabı ile kılmayı ifade eden bir önceki hadis-i şerifteki emrin hükmünü farz olmaktan çıkarıp mübahlık ifade ettiğini bildiren de bu hadis-i şeriftir. Çünkü emr kayıtsız ve şartsız olduğu zaman, farziyet ifade eder. Ancak onun farziyyet için olmadığını ortaya koyan diğer bir delil bulunursa, o zaman o emr farziyet ifade etmekten çıkmış olur.
îşte bu hadis-i şerif Resul-i Ekrem’in bazan ayakkabılarla bazan da ayakkabısız olarak namaz kıldıklarını ifade ederek ayakkabı ile namaz kılmanın caiz olduğunu, farz olmadığını açıklamıştır. Bir önceki hadiste de açıkladığımız gibi bazı fıkıh alimlerinin ayakkabı ile kılınan namazın daha faziletli olduğuna dair hükümlerinin delili ise, A’raf Suresinin 31. ayetidir.
Kadı Iyaz, bu mevzuda şunları söylemektedir; “Eğer ayakkabıda pislik olmadığı biliniyorsa,o ayakkabı ile namaz kılmakta herhangi bir sakınca yoktur.”
“Fakat üzerinde, pislik olduğunda bütün ulemanın birleştiği cinsten bir pislik bulunan ayakkabı, su ile iyice temizlenmedikçe o ayakkabı ile namaz kılınamaz.
“Ulemanın pis olup olmadığında kesinlikle görüş birliğine varmadığı hafif necaset cinsinden bir pislik bulaşan ayakkabının toprağa sürtülerek temizlenip temizlenmeyeceği hususunda biz Malikîlere göre iki görüş vardır, Evzaî ve Sevrî’ye göre böyle hayvan tersi gibi hafif necaset cinsinden pislik bulaşan ayakkabı toprağa sürtünce kesinlikle temizlenir.
“Hanefilere göre, ayakkabıya bulaşan idrar ise, veya yaş pislik ise, yıkanmadıkça ayakkabı temizlenmiş olmaz ve o ayakkabıyla namaz kılınmaz.
“Şafiîlere göre, ağır pisliği ancak su temizleyebilir. Bu mevzuda îmam Şafiî şöyle demiştir; “Pisliğinde ihtilaf edilen hafif pisliğin toprağa sürtmekle temizlenip temizlenmeyeceği hususu bize göre ihtilaflıdır.”
Netice: Bu hususta iki noktayı belirtmekte fayda mülahaza edilir:
1. Hz. Nebiin yaşadığı bölge ile içinde bulunduğumuz bölgenin özelliğidir. Bilindiği gibi Medine-i Münevvere ve Arap yarım adasında bölgenin sıcak ve kumluk olması, yolların kuru ve çoğu kez temiz olduğu gerçeğinden hareket edersek ayakkabıların temiz olup olmaması konusunda hüküm vermek kolaydır. Nebi aleyhisselam zamanında bugünkü tarzda tuvaletlerin olmaması, kum üzerine ihtiyaç giderilmesi, sıçrama tehlikesinin bulunmaması,kısa zamanda sıcağın harareti, pisliği izale etmesi, oradaki temizliği kolaylaştırmaktadır.
Zamanımızda, hayvancılığın çoğalması, pisliklerin sokaklarda belirmesi, yüznumaralara ayakkabı ile girilmesi yanında bunların pisliğini giderecek kum ve toz teması da olmaması ayakkabı ile namaz kılma hükmünü kaldırmaktadır. Çünkü hüküm ayakkabıların temiz olması halinde ayakkabı ile namaz kılınabileceğidir.
2. Namazın sıhhatinin şartlarından biri de necasetten taharet olduğuna göre, ayakkabılarda buna mani bir necasetin bulunmamasıdır ki, yukarıda zikredilmiştir. Biz burada cenaze namazında kılınan namaz üzerinde duracağız ki, günümüzde buna dikkat edilmemektedir. Namazın, cenazesi ve farzı yoktur. Namaz namazdır. Camide kılınan namaz ile cenaze namazı arasında fark yoktur. Günümüzde ise, camide kılınan namaza dikkat edilirken, cenaze namazına dikkat edilmemektedir. Ayağındaki ayakkabılarla beş vakit namazdan birini kılamayacaksa aynı ayakkabı ile cenaze namazını da kılamaz. Ancak, ayakkabıların altı pis üstü temiz olacak olursa, ayakkabısını çıkararak ayakkabılarının üstüne basarak namaz kılabilir. Aksi halde yerin temiz olması halinde yere basılmalı veya temiz bir şey üzerinde namaza durmalıdır.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar