Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

EDEB BAHSİ

DEVAM: 161- 162. Yılanları Öldürme Hakkında

(Bir önceki 5254. hadisi) Hz. Nafi’den Hz. Usame de rivayet etti. (Üsame’nin rivayet ettiği) bu hadiste (bir önceki hadisten fazla olarak şu cümle de bulunmaktadır:) Nafi dedi ki: “Sonra ben o yılanı (tekrar Hz. Abdullah b. Ömer’in) evinde gördüm.”

İzah:

(5253) numaralı hadisin şerhinde de açıkladığımız üzere, Hz. Nebi iki çizgili kısa kuyruklu olanların dışında evde bulunan yılanları öldürmeyi yasaklamıştır. Çünkü (5237) nolu hadis-i şerifte açıklandığı üzere asr-ı saadette, Medine’de cinnilerdert bir cemaat Hz. Nebiin huzuruna gelerek müslüman ol­muşlardır.

Cinniler, bazan yılan kılığına girerek insanlar arasında dolaşıp evlere sokulduklarından, evlerde bulunan yılanların müslüman cinnilerden ol­maları mümkündür.

Hz. Abdullah b. Ömer, bu hadiseyi öğrenmeden önce rastladığı her yı­lanı öldürürdü. Fakat Hz. Lübabe, kendisine bu gerçeği hatırlatınca her yılanı öldürmekten vazgeçti. Evinde gördüğü yılanları sadece evinden çı­karmakla yetinir oldu.

Mevzumuzu teşkil eden hadislerden (5254) numaralı hadis-i şeriften anlaşılan budur. Mevzumuzu teşkil eden hadislerden (5255) numaralı ha­dis-i şerifte ise, Hz. Abdullah b. Ömer’in evinden çıkartıp Baki kabrista­nına gönderdiği bir yılanın, sonra yine gelip Hz. Abdullah b. Ömer’in evi­ne girdiği ifade edilmektedir. Bu cinnî Hz. Abdullah’ın evine ev halkına zarar vermek için dönmüş olabileceği gibi, müslüman olduğu için ev hal­kının yanında bulunmaktan manevi bir kazanç ve bereket umduğundan dolayı dönmüş de olabilir.

Hafız Münzirî bu hadis hakkında sükût etmiştir.