Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SALAT BAHSİ

DEVAM: 234-236. Cuma Namazında Okunacak Sûre

İbn Ebî Râfi’den; demiştir ki: Ebû Hureyre cuma günü bize namaz kıldırıp (ilk rek’atte) Cum’a, son rekatte de Münâfikûn sûrelerini okudu. Namazdan ayrılınca Ebû Hureyre’ye yetişip: Gerçekten sen (namazda) iki sure okudun, Ali (r.a.) de Kufe’de aynen bu sûreleri okurdu” dedim. Ebû Hureyre (r.a.): Çünkü ben, cuma günü Resûlullahı bu sûreleri okurken işittim dedi.

İzah:

Tirmizî, cuma; İbn Mâce, ikâme

İbn Mâce ve Beyhakî’nin Ubeydullah b. Ebi Râfi’den yaptıkları rivayette, Mervân’ın Ebû Hüreyre’yi Medine’de vekil bırakıp Mekke’ye gittiği ve yukarıda geçen konuşmanın bu vekâlet dev­resinde cereyan ettiği bildirilmektedir.

İbn Ebî Râfi, Ebû Hüreyre’nin adı geçen sûreleri okuduğunu duyunca Hz. Ali’nin de cuma namazında aynı sûreleri okuduğunu hatırlamış ve du­rumu Ebû Hüreyre’ye bildirerek, bu kıraatin Resülullah’dan menkûl olup olmadığını anlamak istemiştir. Ebû Hureyre de bu arzuya muvafık olarak Efendimizin aynı sûreleri okuyarak cuma kıldığını söylemiştir.

Hz. Nebi’in ilk rekâtte Cuma, ikincisinde de Münâfikûn sûrele­rini okumasının hikmeti şu olabilir: Cuma sûresinde cuma namazının farz olduğundan, cumanın diğer hükümlerinden bahsedildiği tevekkül ve zikir teş­vik edildiği içindir. Münâfikûn sûresinde de Münafıkları tevbe etmedikle­rinden dolayı tevbih ve onları tevbeye teşvik gibi masalhatlar, âhiret hayatına dair ibret verici safhalar ve beliğ öğütler vardır.