Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

İLİM BAHSİ

DEVAM: 7. Sözleri Ara Vermeden Peşi Peşine Ve Acele Olarak Söylemenin Hükmü

Urve b. Zübeyr’in şöyle dediği rivayet olunmuştur: Peygamber (s.a.v.)’in hanımı Âişe dedi ki: (Ey Urve, şu davranışıyla) Ebû Hureyre (senin) hoşuna gitti mi? (Bak) ben tesbih çekerken oda’mın yanına oturmuş, Peygamber(s.a.v.)’den hadis rivayet ediyor ve bunu işittirmeye çalışıyor. Ben tesbihimi bitirmeden de kalkıp gitti. Eğer ona yetişebilseydim kendisine; kuşkusuz Rasûlullah (s.a.v.) hadisi sizin serdettiğiniz gibi serdetmezdi diye cevap verecektim.

İzah:

Buhari, menâkib; Müslim, fedâilü’s-sahâbe; Tirmizî, menâkıb

Bu hadis-i şerif de Hz. Nebi’in, sözlerini tane tane, mu­hatabın rahatça takip edebileceği derecede yavaş konuştuğu­nu; kelimeleri alelacele, arka arkaya sıralamaktan kaçındığını ifade etmektedir.

Gerçekten Rasûlullah (s.a.v.), dinleyiciden gelecek bütün şikâyetleri ber­taraf edecek bir tempo ile, hiç acele etmeden ağır ağır, tane tane konuşmuş­tur.

Bu sebepledir ki, onun konuşmasını takip edemediği için sözünü tek­rarlamasını isteyen bir tek ferdin varlığını bilmiyoruz. Ancak, sözlerindeki derin manayı kavrama ve sözlerindeki güzelliği bir defa daha duymak mak­sadıyla sözlerini tekrar etmesini isteyenler olmuştur.[Bk. Kazancı, A. Lütfi, Nebi Efendimizin Hitabeti, 114.]