Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
HURUF VE KIRA’E BAHSİ
2. Musa B. İsmail’in Rivayeti
Aişe (r.anha) dan rivayet olunduğuna göre; Bir adam geceleyin kalkıp (Kur’an) okumuş, Kur’an okurken de sesini yükseltmiş. Sabah olunca Resulullah (s.a.v) (onun hakkında): “Allah falancadan razı olsun. O bu gece benim (unutarak) atlamış olduğum bazı ayetleri bana hatırlatmış oldu.” demiş.
İzah:
Tirmizi tefsir Bakara; İbn mâce ikame
Musannif Ebu Davud bu hadisi zekretmekten makşadı, içerisinde bulunan ve değişik şekillerde okunabilen “kâin” kelimesine dikkati çekmektedir.
Al-i imran suresinin 146. ayet-i kerimesinde de geçen “nice” anlamına gelen bu kelmeyi ibn Kesir burada olduğu gibi “kain” şeklinde okuduğu halde, diğer kırat imaları “keeyyin şeklinde okumuşlardır. Bu yüzden hadis-i şerif, söz konusu kelimenin kain şeklinde okunacağını söyleyen Yahya İbn Kesiftin delilidir.
Hafız Süyûtî, Mirkatu’s Süûd isimli eserinde bu kıraatlar içerisinde en meşhurunun “keeyyin” şeklindeki kıraat olduğunu söylüyor.
Hadisten çıkartılan bazı Hükümler
1- Kâinün kelimesini “keeyyin ve keeyyinin” şekillerinde de okumak caizdir.
2- Hz. Nebiin ümetine tebliğ ile mükellef olduğu hükümleri, tebliğ ettikten sonra unutması caizdir. Fakat tebliği ile mükellef olmadığı hususları her zaman unutabilir. Cumhuru ulemânın görüşü budur. Kadı Iyazla İmâm-ı Nevevî ve Hafız ilan-i Hacer böyle demişlerdir.