Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
CİHAD BAHSİ
DEVAM: 1. Hicret Ve Badiye (Çöl)De Yerleşim
Mikdam b. Şureyh’ın babası (Şureyh)’den; demiştir ki: Ben Âişe (r.anha)’ya kırlara geziye çıkmayı sordum. (Şöyle) Cevap verdi; Rasûlullah (s.a.v.) şu kırlardaki sel yataklarına geziye çıkardı. Bir defasında kır gezisine çıkmak istedi de bana (binilmesi) yasak olan bir zekat devesi verip; “Ey Âişe! (Buna) yumuşak davran. Şüphesiz ki, yumuşak davranmak hangi işte bulunursa, mutlaka onu süsler. Bir şeyden de alınırsa kesinlikle onu lekeler” buyurdu.
İzah:
Müslim, birr; Ahmed b. Hahbel, VI, 58, 222.
Nebi s.a.v. bazan şehirden uzaklaşarak kırlara, bayırlara çıkar oralarda kendini dinleme imkanı bulur, kırların temiz havasını teneffüs eder, Cenab-ı Hakkın kudretinin eserlerini görüp derin düşüncelere dalar, bu tabii güzelliklerin tadını çıkarırdı.
Hz. Âişe’nin ifadesinden anlaşıldığına göre, Hz. Peygamber bir gün yine böyle bir geziye çıkarken, Hz. Âişe’yi de beraberinde götürmek istemiş ve bu maksatla ona zekat develerinden bir deve verip yolculuk esnasında bu deveye iyi muamele etmesini, sert ve katı davranmamasını tavsiye etmişti.
Peygamber (s.a.v.)’in, Hz. Âişe’ye deveye merhametli davranmasını hatırlatmasının sebebi şudur: Zekat develerine binmek yasak olduğu için o develer binilmeye alışkın olmazlardı. Dolayısıyla kendilerine ilk defa binil-diği zaman bazı huysuzluklar gösterirlerdi. Bu sebeple Hz. Âişe’ye, üzerine hiç binilmemiş olan bir deveye yumuşak davranmasını hatırlatmak lüzumunu hüssetti.
Burada, “zekat develerine binmek yasak olduğu halde Hz. Peygamber nasıl olur da Hz. Âişe’ye bir zekat devesi verir?” diye akla bir soru gelebilir.
Bezlu’l-Mechûd yazarı Şeyh Halil Ahmed bu soruya şöyle cevap veriyor:
“Aslında zekat develerine binmek yasaktır. Fakat bu deveyi Hz. Peygamber daha önce zekat olarak Hz. Âişe’ye vermişti ve o deve Hz. Âişe’nin Özel malı olduğu için zekat devesi olmaktan çıkmıştı. Hz. Âişe’nin malı olduğu halde zekat develerinin içinde bulunuyordu.” Bu hadis 4808 numarada tekrar edilmiştir.