Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
BUYU’ ve İCARE BAHSİ
DEVAM: 31. Müzaraanın Nehyi Konusunda Ağır Hükümler Taşıyan Hadisler
Ebu Ca’fer el-Hatmî şöyle dedi: mcam, beni bir çocuğu ile birlikte Saîd b. el-Müseyyeb’e gönderdi. Biz Saîd’e; enden bize müzâraa ile ilgili bir haber ulaştı, dedik. Şu karşılığı verdi: İbn Ömer kendisine Râfi’ b. Hadîc’in hadisi gelinceye kadar müzâraada bir mahzur görmezdi. Râfi’, İbn Ömer’e gelip şunu haber verdi: Rasûlullah (s.a.v.); Harise oğullarına gelip, Zuhayr’ın tarlasındaki ekini gördü ve: “Zuhayr’ın ekini ne kadar güzel!” dedi. Oradakiler: Zuhayr’ın değil, dediler. “Tarla Zuhayr’ın değil mi?”
Evet, ama o ekin filanın. “Ekininizi alın, Zuhayr’a da ücretini verin” buyurdu. Râfi’; “Biz ekinimizi aldık, ona da ücretini verdik” dedi. Saîd der ki: “Tarlanı ya kardeşine icre olarak (karşılıksız), ya da dirhem karşılığında kiraya ver.”
İzah:
Nesâî, eymân
Hadis, tarlayı ortağa vermenin caiz olmadığına işaret etmektedir. Ayrıca ziraat ortaklığı fasıd olduğu takdirde, ekımn çift çiye ait olacağı; tarla sahibine de tarlasının ücretinin verileceği anlaşılmaktadır. Hanefî mezhebine göre bu durumda, yani ortaklık fasid olduğunda, mahsul tohum sahibine ait olur. Karşı taraf ise ecr-i misli; yani çiftçi ise emeğinin karşılığını, tarla sahibi ise tarlasının kira bedelini alır. Hanefîler bu hadisten, tohumu tarla sahibi olan Zuhayr’ın verdiğini anlamaktadırlar. Bu anlayışa göre Hanefîlerin görüşü ile hadis arasında bir çelişki kalmamaktadır.