Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

CİHAD BAHSİ

DEVAM: 140. Ganimetler Dağıtıldıktan Sonra Savaşa Gelen Kimse Ganimetten Bir Pay Alamaz

Ebû Musa (el-Eş’arî) den demiştir ki: “Rasûlullah (s.a.v.) Hayber’i fethettiği sırada, biz de Yemen’den gelip yanına vardık. (Ganimet mallarından) bize de hisse verdi.” Yahut da (Ebû Musa el-Eşârî şöyle) dedi: “Ganimetlerden bize de hisse verdi. (Fakat) Hayber savaşına katılmayan kimselere ganimet mallarından hiçbir hisse vermedi. Ancak bizim gemi halkından olan Ca’fer ile arkadaşlarına (Hayber savaşına bilfiil katılan) kimselerle birlikte hisse verdi.

İzah:

Buhârî, meğazî; Tirmizî, siyer

Metindeki tereddüt ve şüphe ifadesi olan yahut kelimesi metnin aslından değil ravi tarafından ilave edilmiş bir kelimedir. Ravi Hz. Ebû Musa el-Eş’arî’nin sözlerini kesin bir şekil­de hatırlayamadığı için bu şüphesini de ifade etmek maksadıyla bu kelimeyi de metine ilave etmek lüzumunu hissetmiştir.

Bir önceki hadis-i şerifin şerhinde de açıkladığımız gibi, aslında Şafiî ulemasına göre harp bitmeden önce, savaş alanına varıp mücahitlere katıla­madıkları için, Hanefi âlimlerine göre de ganimet malları henüz harp ülke­sinden İslam ülkesine taşınmadan önce mücahidlere katılamadıkları için, ga­nimet mallarından bir pay alamamaları gerekirdi. Onlar Hayber’e vardıkla­rı zaman orası harp ülkesi olmaktan çıkmış, İslam ülkesi haline gelmişti. Fakat

Hz. Peygamber, onlara verdiği bu hisseyi, ya kendi rızasıyla kendi hissesin­den vermiştir. Yahut da mücahidlerin rızasını alarak onların hakkından ver­miştir. Ayrıca gemi halkının Hayber’in fethinden önce oraya vardıkları için ganimetten pay almayı hak etmiş oldukları da düşünülebilir.