Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

ZEKAT BAHSİ

DEVAM: 45. Sıla-i Rahm

Abdurrahman b. Avf (r.a.) demiştir ki: Resûllah (s.a.v.)’ı şöyle buyururken işittim: “-Allah buyurdu ki: “Ben Rahmanım, o (akrabalık) da rahimdir. Ona kendi ismimden bir isim verdim. Kim ona iyilik yaparsa, ben de ona iyilik yaparım, kim ona iyilik yapmayı terk ederse bende ona iyiliği terk ederim.”

İzah:

Tirmizî, birr; Ahmed b. Hanbel, I, 191, 194; II, 498.

Rahman ismi, rahmet kökünden türemiştir. Rahmet ise, iyilik yapmayı gerektiren kalb inceliğidir. Bu mana Cenab-ı Allah’a uygun gelmediği için bunun gereği olan “çok merhametli” mânâsı kast edilmiştir. Rahim ise, akrabalık manasınadır. Rahim, Rahman’ın rahmetinin eserlerinden birisidir. Allah, akrabalık haklarını göze­tene ve akrabasına iyilik yapanlara her iki dünyada iyilik ve İkram yapa­cağını beyan ediyor. Bunun aksine hareket edilmesi halinde de Cenab-ı Allah, onları rahmetinden mahrum bırakacağını bildiriyor. Bir kimse, ak­rabasına zararı dokunmasa bile, onlara iyilik yapmamakla sıla-i rahmi terk etmiş olur.

Hadis Allah’ın çeşitli ihsan ve ikramına sebeb olan sıla-i rahme teşvik etmekte, bunun aksine olan davranışların gazab-ı ilâhiye sebeb olduğun­dan onlardan kaçınmaya çağırmakta ve Allah’ın Rahman isminin rahmet­ten türemiş arapça bir isim olduğuna delâlet etmektedir.

Check Also

Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD