SÜNEN EBU DAVUD
ZEKAT BAHSİ
DEVAM: 45. Sıla-i Rahm
Abdurrahman b. Avf (r.a.) demiştir ki: Resûllah (s.a.v.)’ı şöyle buyururken işittim: “-Allah buyurdu ki: “Ben Rahmanım, o (akrabalık) da rahimdir. Ona kendi ismimden bir isim verdim. Kim ona iyilik yaparsa, ben de ona iyilik yaparım, kim ona iyilik yapmayı terk ederse bende ona iyiliği terk ederim.”
İzah:
Tirmizî, birr; Ahmed b. Hanbel, I, 191, 194; II, 498.
Rahman ismi, rahmet kökünden türemiştir. Rahmet ise, iyilik yapmayı gerektiren kalb inceliğidir. Bu mana Cenab-ı Allah’a uygun gelmediği için bunun gereği olan “çok merhametli” mânâsı kast edilmiştir. Rahim ise, akrabalık manasınadır. Rahim, Rahman’ın rahmetinin eserlerinden birisidir. Allah, akrabalık haklarını gözetene ve akrabasına iyilik yapanlara her iki dünyada iyilik ve İkram yapacağını beyan ediyor. Bunun aksine hareket edilmesi halinde de Cenab-ı Allah, onları rahmetinden mahrum bırakacağını bildiriyor. Bir kimse, akrabasına zararı dokunmasa bile, onlara iyilik yapmamakla sıla-i rahmi terk etmiş olur.
Hadis Allah’ın çeşitli ihsan ve ikramına sebeb olan sıla-i rahme teşvik etmekte, bunun aksine olan davranışların gazab-ı ilâhiye sebeb olduğundan onlardan kaçınmaya çağırmakta ve Allah’ın Rahman isminin rahmetten türemiş arapça bir isim olduğuna delâlet etmektedir.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar