Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

ZEKAT BAHSİ

DEVAM: 24. Kim’e Zekât Verilir Ve Zenginliğin Ölçüsü Nedir?

Ebû Hureyre’den, demiştir ki: Resûlullah (s.a.v.) (bir önceki 1631. hadisin) benzerini buyurdu. (Ebû Seleme devamla dedi ki:) “Miskin, utanıp istemeyen ve muhtaç olduğu bilinmediği için kendisine sadaka verilmeyen kimsedir. İşte o (âyette sözü edilip de sadakadan) mahrum olandır”. Müsedded rivayet ettiği hadiste buna, “Kendisine yetecek malı olmayan” sözünü ilâve etti. Ancak “utanıp istemeyen” sözünü söylemedi.

Ebu Davud dediki: Muhammed b. Sevr ile Abdurrezzak bu hadisi Ma’mer’den rivayet ettiler ve “Mahrum” sözünü Zührî’nin sözü saydılar ki, bu daha doğrudur.

Diğer tahric: Nesai, zekat

AÇIKLAMA:

Hadisin senedinde geçen Ubeydullah b. Ömer, Ebu Kâmil ve Müsedded bir önceki hadisin sözüne kadar olan kısmında ittifak etmiş, bundan sonraki kısımda ise farklı rivayet­lerde bulunmuşlardı. Şöyle ki Ubeydullah ile Ebû Kâmil: ”Miskin, utanıp istemeyen ve muhtaç olduğu bilinmediği için kendisine sadaka verilmeyen kimsedir. İşte o mahrumdur” şeklinde rivayette bulunurken, Müsedded:

“Miskin, kendisine yetecek malı olmayan ve muhtaç olduğu bilinme­diği için kendisine sadaka verilmeyen kimsedir. İşte o mahrumdur” diye rivayette bulunmuştur.

“işte o mahrumdur” sözünde, “onların mallarında isteyen ve mah­rum edilen için bir hak vardır”[Zâriyat 19.] âyetince işaret edilmiştir.

Muhammed b. Sevr ile Abdurrazzak b. Hemmâm bu hadisi Ma’mer’­den rivayet edip “İşte o mahrumdur” sözünün Zührî’ye ait olduğunu yani Peygamber (s.a.v.)’e ait olmadığını söylemişlerdir. Bu rivayet, diğerlerinden daha doğrudur.