Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

ZEKAT BAHSİ

DEVAM: 6. Zekat Memurunun Rızası

Cerîr b. Abdullah (r.a.)’dan; demiştir ki: Resûlullah (s.a.v.)’e -bedevilerden- bir takım insanlar gelerek: Zekât memurlarından bazı kimseler bize gelip zulmediyorlar, dediler. O (s.a.v.) da: “Zekât memurlarınızı memnun edin” buyurdu.

Ebû Kâmil, hadisinde dedi ki: Cerîr, “bunu Resûlullah (s.a.v.)’dan işittikten sonra hiç bir zekât memuru benden memnun olmadan ayrılmamıştır” dedi.

İzah:

Müslim, zekât; Nesâî, zekât

Zekat memurunu memnun etmek, -bundan önceki hadiste de geçtiği gibi- farz olan zekâtı ona vermek ve onu iyi karşılayıp ona güzel muamelede bulunmakla olur.

“Zulmedilirseniz de zekât memurlarınızı memnun edin” sözünün ma­nası şudur: “Zannımza göre zulmedilirseniz de zekât memurlarınızı mem­nun edin” Yoksa bu, onların gerçekten zulme uğradıkları manasına gel­mez. Zira resûlullah (s.a.v.) zulüm karşısında susmazdı. Şayet gerçekten zul­metmiş olsalardı, fasık olmaları sebebiyle görevlerinden azledilmeleri ve zekâtın onlara verilmemesi gerekirdi. Fazla bilgi için 1567 no’lu hadisin” kimden, bundan fazlası istenirse vermesin” fıkrasına bakılsın.