Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

MENASİK BAHSİ

DEVAM: 54. Mültezem

Şuayb (b. Muhammed)’den; demiştir ki: Abdullah (b. Amr b. el-As) ile birlikte (Beyt’i) tavaf ettim. (Tavaf namazı kılmak için) Kabe’nin arkasına geldiğimiz zaman; (Burada Cehennem ateşinden Allah’a) sığınmayacak mısın dedim. (Bunun üzerine Abdullah): Ateşten Allah’a sığınırız, dedi. (Namazdan ) sonra gitti.Hacer(-i Esved)i istilâm etti. Rükn(-i Hacer) ile kapı arasında durarak göğsünü yüzünü, kollarını ve avuçlarını şu şekilde (Mültezem üzerine) koydu ve onları iyice açtı sonra; “Ben Resûlullah (S.A.V.)’i böyle yaparken gördüm.” dedi.

İzah:

İbn Mâce, mıînâsik

“Rükn ile kapı arasında durarak göğsünü, yüzünü, kol- larını ve avuçlarım şu şekilde koydu” ifâdesi Mültezem’i istilâm etmenin meşru olduğuna delâlet eder. Çünkü bilindiği gibi Mülte­zem Kâbe’-i Muazzama’nın kapısı ile Hacer-i Esved arasında kalan duvardır. Yine metinde geçen “Kabe’nin arkasına geldiğimiz zaman” sözünden maksat, “tavaf bittikten sonra tavaf namazı kılmak üzere Makam-ı İbra­him’in arkasına geldiğimiz zaman” demektir. Bu ibare İbn Mâce’de; “Ye­di turu tamamladığımız zaman Kabe’nin gerisinde iki rekat namaz kıl­dık,” anlamıma gelen lafızlarla rivayet edilmiştir. Biz tercümemizde pa­rantez içindeki kelimelerle bu manalara işaret ettik.