Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

SALAT BAHSİ

DEVAM: 167-168. İmamın Arkasındayken (Fatiha’dan Sonra) “amin” Demek

Ebû Hureyre (r.a.)’ den rivayet edildiğine göre, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “İmam, âmin dediği zaman, sizde âmin deyiniz. Çünkü kimin amîn demesi, meleklerin âmin demesine denk gelirse, geçmiş günahları bağışlanır.”

İbn Şihab dedi ki: Resûlullah (s.a.v.)’de “âmin” derdi.

Diğer tahric: Buhârî, bediü’l-halk, ezan; Müslim, salât; Tirmizî, mevâkît; İbn Mâce, İkâme; Ahmed b. Hanbel, II, 312, 459.

AÇIKLAMA:

Bu hadis-i şerif Fâtiha’yı okuduktan sonra imamın âmin demesinin meşru olduğuna delâlet etmektedir. Ancak ima­mın Fâtiha’dan sonra amîn demesinin meşru olmadığı görüşünde olanlar, hadis-i şerifte geçen “imam âmin dediği zaman” cümlesindeki “âmin dedi” kelimesine “dua etti” mânâsı vermektedirler. Bu sözleriyle Fâtiha’nın da bir dua olduğunu, bu bakımdan “imam âmin dediği zaman” cümlesinin, “ima­mın Fâtiha’yı okuduğu zaman” mânâsına geldiğini iddia etmektedirler. Ba­zıları da yine aynı görüşten hareket ederek bu cümlenin “imam âmin denecek yere geldiği zaman” manasına geldiğini ve bu cümlede imamın âmin diyece­ğine dair bir mânânın bulunmadığını iddia etmişlerdir. Bazıları da “imam âmin dediği zaman” cümlesindeki şartı ileri sürerek, cemaatin Fatiha okununca “âmin” demesi, imamın “âmin” demesine bağlıdır. Şayet imam, âmin kelimesini söyleyecek olursa, o zaman cemaat de söyleyebilir, demişlerse de kendilerine buradaki şart edatı olan “izâ” kelimesinin başına geldiği cümle, kesinlik ifade ettiğinden imamın âmin demesinin kesinlikle vaki olacağı ha­tırlatılarak cevap verilmiştir.

Yine hadis-i şerifin zahirinden âmin kelimesini cemaatin imamdan son­ra söyleyeceği anlaşılmaktadır. Ancak bilindiği gibi bu mana bir önceki ha­disin ifâdesine aykırı görünmektedir. Bu bakımdan âmin kelimesinin imamla beraber söyleneceği görüşünde olanlar bu cümleye, “imam âmin demek is­tediği zaman” diye mânâ vermişlerdir. İmam Cüveyni’ye göre âmin kelime­sini imamla beraber okumak müstehab değildir. Bir önceki hadis-i şerifte ise, Hattâbî’nin bu kelimenin imamla beraber söyleneceği görüşünde oldu­ğunu nakletmiştik. Bazılarına göre ise, bu hadis-i şerif, cemaatin âmin keli­mesini söylemekte muhtar olduğuna, (binaenaleyh ister imamla ister ondan önce veya sonra söylemesinin caiz olduğuna) delâlet etmektedir. Biz bu mevzu ile ilgili ayrıntılı açıklamayı 932 ve 935 numaralı hadislerde yapmış bulun­maktayız.