Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

MENASİK BAHSİ

DEVAM: 21. İhram’a Girme Vakti

Âişe bint Sa’d b. Ebî Vakkâs’dan; Sa’d b. Vakkâs (şöyle) demiştir: Nebi (s.a.v.) (hacca gitmek için) el-für’ yolunu seçecek olursa;’ bineği kendisini kaldırdığı zaman yüksek sesle telbiye getirerek ihram’a girerdi. Eğer Uhud yolunu seçecek olursa, Beydâ dağı üzerine çıktığı zaman yüksek sesle telbiye getirerek ihrama girerdi.

İzah:

Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, V, 38.

el-Für’: Mekke ile Medine arasında Rebeze’nin nâhiyelerinden büyük bir koydur. Medine ye 178 km. uzaklıkta­dır. Orada yirmi bin kadar hurma ağacı sulayan Rabaz ve Necef isimli iki pınar bulunmaktadır.

“Eğer Uhud yolunu geçecek olursa Beydâ dağı üzerine çıktığı zaman yüksek sesle telbiye getirerek ihrama girerdi,” cümlesinde bir yanlışlık var­dır. Çünkü Uhud Medine’nin kuzeyinde, Mekke ise, Medine’nin güneyin­de bulunmaktadır. Bu bakımdan Medine’den Mekke’ye giden bir hacı ada­yının yolu hiçbir zaman Uhud’dan geçmez. Gerçek, Beyhakî’nin Yahya b. Ebî Talib vasıtasıyla Vehb’den rivayet ettiği ve şu ma’nâya gelen sözlerin ifade ettiği gibidir: “Eğer Mekke’ye gitmek için bir başka yolu seçecek olur­sa Beydâ dağı üzerine çıktığı zaman yüksek sesle telbiye getirerek ihrama gi­rerdi.”

Bu yanlışlık râvi Muhammed b. Beşşâr’a aittir. Yine bu hadisin sene­dinde bulunan, Muhammed b. İshâk her ne kadar tedlîs yapmakla maruf ise de, güvenilir ve rivayeti makbul bir râvidir.