Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

CENAİZ BAHSİ

DEVAM: 45-46. Cenazeyi (Defnetmekte) Acele Etmek

İbn Mes’ud’dan demiştir ki: Nebi (s.a.v.)’e cenazeyle yürümeyi sorduk, şöyle buyurdu: “Koşmanın altında (mutedil bir süratle yürünür. Böyle yürümekle) eğer (ölen kimse) hayırlı (birisiyse)onu hayra (eriştirmekte) acele etmiş olunur. Eğer böyle değilse (varsın) cehennem halkı (bizden bir an önce) uzak(laşıp, gitsin). Cenaze arkasından gidilendir, (kendisi) arkadan giden değildir. (Cenaze’nin) önünden giden onunla beraber bulunmuş olmaz.”

Ebû Dâvûd der ki: Bu ravi (yani) Yahya İbn Abdullah zayıftır, Yahya el-Câbir (denilen kimse) de odur ve Kufelidir. Ebû Mâcide (ise) Basra’lıdır. Bu Ebû Mâcide (nin kimliği) ise meçhuldür.

İzah:

Tirmizi, cenâiz; Ahmed I, 395, 415, 419.

Cenazeyi kabre götürürken normal yürüyüşten biraz daha sü­ratli adımlarla, fakat koşmadan, götürmek müstehabdır. Ce­nazeyi bu şekilde biraz süratlice götürmekle; eğer o cenaze hayırlı bir kimse ise, bir an önce kendisini bekleyen hayra erişmiş olur. Eğer hayırsız bir kim­se ise, müslümanlar onu bir an önce kendilerinden uzaklaştırmış olurlar.

Metinde geçen kelimesini biz “uzaklaşıp gitsin” diye tercüme ettik. Fakat bu kelimenin “haksızlık yapan kavim yok olsun”[Hûd 44] mealindeki âyeti kerimedeki gibi beddua olarak kullanılmış olması da mümkündür. O zaman bu cümleye “cehennem halkı yok olsun!” manâsı vermek müm­kündür.

Cenazeyi kabre götürürken arkasında yürümenin, sağında, solunda ve­ya önnüde yürümekten daha faziletli olduğunu söyleyenlerin delilini teşkil eden bu hadis-i şerif, zayıftır. Çünkü Yahya b. Abdullah ile Ebû Macide var­dır. Bilindiği gibi bu ravilerin her ikisi de zayıftır.