Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

CENAİZ BAHSİ

33-34. Cenazeyi Definde Acele Etmek (Sebepsiz) Bekletmek, Mekruhtur

Husayn b. Vahvah’dan (rivayet olunduğuna) göre; Talha Îbnü’l-Bera hastalanmış. Bunun üzerine Nebi (s.a.v.) ziyaret etmek üzere yanına varmış da: “Talha’yi, ölüm kendisine yaklaşmış halde görüyorum. (Ölecek olursa) bunu bana habir veriniz. (Teçhiz ve tekfin işlerinde de) acele ediniz. Çünkü bir müslümamn leşini (cesedini) (ev) halkı arasında bekletmek gerekmez.” buyurmuş.

İzah:

İnsan cesedi bir yerde bir süre kalınca, bozulmaya ve kok­maya başlar. Onun kokması etrafındaki kişilerin ondan nef­ret edip kaçmasına sebep olur ki, bu ölünün kalanlar üzerinde bıraktığı sev­gi ve saygıyı kaldırır.

Aslında “İeş” kelimesi ölmüş hayvanların cesetleri hakkında kullanıl­dığı halde, Hz. Fahr-i Kainatın müslümanların cesetleri hakkında bu kelimeyi kullanması, uzun süre bekletilen insan cesetlerinin de leş gibi koku neş­redeceğini anlatmak ve cenazeyi evde bekletmekten onları sakındırmak için­dir. Binaenaleyh Hz. Nebiin bu ta’birinde ölünün pis olduğuna dair bir delâlet yoktur.