Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar
SÜNEN EBU DAVUD
TALAK BAHSİ
DEVAM: 38-40. Fatıma Bint Kaysın Rivayetini Kabul Etmeyenler
el-Kasım b. Muhammed ile Süleyman b. Yesâr’dan rivayet edildiğine göre; Yahya b. Sâid b. el-Âs, Abdurrahmân b. el-Hakem’in kızını üç talakla boşadı da Abdurrahman onu alıp kendi evine götürdü. Bunun üzerine Hz. Aişe, o sırada Medine Valisi bulunan Mervân b. el-Hakem’e haber gönderip; “Allah’dan kork ve kadını evine geri gönder” dedi. Süleyman’ın hadîsinde Mervân’ın Hz. Aişe’ye şöyle cevâp verdiği ifâde ediliyor; “Abdurrahmân bana üstün geldi”. el-Kâsım’ın hadîsinde ise, Mervân’ın Hz. Aişe’ye şöyle cevâp verdi(ği ifâde ediliyor): “Sana Fâtıma bint Kays’ın durumu ulaşmadı mı?” Hz. Aişe de:
“Fâtıma hadîsinden bahsetmemen sana bir zarar vermez” (Onu hatırlamanın sana bir faydası yoktur) diye cevâp verdi. Mervân da şöyle karşılık verdi; “Eğer Hz. Fâtıma’nın evinden çıkmasını gerektiren şer, sana ma’lûm olsaydı, Yahya ile karısı Amre arasında bulunan şerr'(in, Amre’nin, Yahya’nın evini terketmesini meşru kılacak bir sebep teşkil ettiğini) sana anlatmaya yeterdi.
İzah:
Müslim, talâk; Buhârî, talâk
2290 numaralı hadîs-i şerifte geçtiği üzere, Mervân aslında Hz. Fâtıma’nın başından geçen söz konusu hâdiseyi Kabisâ’dan öğrendiği zaman Hz. Fâtıma’nın sözlerini, “Biz bu haberi bir kadından başka hiç bir kimseden işitmedik. Binâenaleyh insanları üzerinde bulduğumuz mu’temed ve sahîh hususla amel edeceğiz” diye reddetmişti. Burada ise Mervân Hz. Amre’nin kocasının evinden babasının evine taşınması mevzûsunda Hz. Aişe’nin kendisine yönelttiği soruya cevâp verirken Hz. Fâtıma’nın iddet süresi içerisinde meşru bir sebepden dolayı kocasının evinden Hz. İbn Ümm-i Mektûm’un evine taşınması olayını delîl getirmektedir. Bu durum, Mervân’ın daha sonra fikir değiştirerek Hz. Kabisâ’dan duyduğu Hz. Fâtıma ile ilgili hadîsin doğruluğuna inandığını ve bu hadîsi kocasından boşanan bir kadının iddet süresi içerisinde geçimsizlik ve kadın için bir tehlikenin belirmesi gibi özel sebeplerle kocasının evinden çıkabileceğine dâir bir delîl niteliğinde gördüğünü ortaya koymaktadır.[ibn Hâcer; Fethu’I-Barî, XI, 403.]