Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

TALAK BAHSİ

DEVAM: 38-40. Fatıma Bint Kaysın Rivayetini Kabul Etmeyenler

Urve b. ez-Zübeyr’den rivayet olunduğuna göre, Hz. Aişe’ye “Sen Fâtıma’nın sözünü bilmiyor musun?” denmiş de Hz. Aişe: “Bana bak! bunu anmak da ona hiç bir hayır yoktur” diye cevâp vermiştir.

İzah:

Müslim, talâk

Bu hadîs-i şerif Müslim’de şu manaya gelen lâfızlarla rivayet edilmiştir: “urve b. ez-Zubeyr Aışe ye;

Hakem’in kızı filânı görmedin mi? kocası onu talâk-ı bâinle boşadı da evinden çıktı dedi? Aişe buna;

Ne çirkin iş yapmış, mukabelesinde bulundu. Urve;

Sen Fâtıma’nın söylediklerini işitmedin mi? dedi. Aişe de;

Bana bak! Bunu anmakta ona hiç bir hayır yoktur, cevâbını verdi. Bu hadîs-i şerif bîr müftînin, kitâb ve sünnete aykırı olarak ya da özel bir meseleyi genelleştirerek fetva veren diğer bir müftînin fetvasını reddet­mesinin caiz olduğuna delâlet etmektedir. Çünkü kocasından üç talâkla boşandığı için kocasının evinde iddet beklemekte olan Hz. Fâtıma’nın ıs­sız olduğu için kendisine kocasının evinden Hz. İbn Ümm-ı Mektüm’un evine taşınması için izin verilmesi olayını genelleştirip, “kocasından üç talâkla boşanan bir kadın iddet beklerken kocasının evinde kalamaz diye­rek verdiği fetva Hz. Aişe tarafından reddedilmiştir.