SÜNEN EBU DAVUD
TIB BAHSİ
19. Okuma İle Tedavi Nasıl Olur?
Abdülaziz b. Suheyb (r.a)’den rivayet olunduğuna göre; Enes, Sabit (el-Bünânî)ye: “Seni Rasûlullah (s.a.v.)’in duası ile tedavi edeyim mi?” demiş. O da “Evet” demiş. Bunun üzerine (Enes): “Ey insanların Rabbi ve sıkıntıların gidericisi olan Allah’ım. Sen den başka bir şifa verici yoktur. Buna hiç hastalık bırakmayan bir şifa ver” diyerek dua etmiş.
İzah:
Buharî, tib; Tirmizî, cenâiz
Bu hadis-i şerif Hz. Nebi’in hastaları, metinde geçen duaları okuyarak tedavi ettiğine ve hastaları okuyarak tedavi etmenin caizliğine delâlet etmektedir.
Metin geçen cümlesi fiili ile onun mefulu mutlakı olan cümlesi arasına giren cümle-i mu’tanza (parantez cümlesidir. Esasen bu cümle, “Hastalandığım zaman bana şifa veren odur.”[Şuarâ 80] âyet-i kerimesinden iktibas edilmiştir.
Sükum, hastalık demektir. Bezlü’l-Mechûd yazarının açıklamasına göre, buradaki hastalık kelimesiyle vücudu saran maddî hastalıklarla günahlardan meydana gelen ve kalbe arız olan manevî hastalıkların tümü kastedilmektedir.
Binaenaleyh Hz. Nebi’in bu duasında maddî manevî hastalıklara şifa vardır.
Hadis Ansiklopedisi Trke Hadis Kaynaklar