Sünen-i Ebu Davud – SÜNEN EBU DAVUD

SÜNEN EBU DAVUD

TIB BAHSİ

9. Nuşre

Câbir b. Abdullah’dan rivayet olunduğuna göre; Rasûlullah (s.a.v.)’e nuşre (denilen tedavi usulü) sorulmuş da: “O şeytan işidir” cevabını vermiş.

İzah:

İbn Mâce, tıb; Ahmed b. Hanbel, II, 294.

Nuşre: Avnü’l-Ma’bûd yazarının açıklamasına göre nuşre, kendisini cinlerin çarptığı zannedilen bir kimseyi tedavi için kullanılan bir nevî okuyup üflemekle yapılan tedavi usulüdür.

Bu tedavi usulünün uygulanması neticesinde hastayı rahatsız eden se­beplerin içinden çıkarak önüne dökülüp neşr olunacağı umulduğu için bu tedavi usulüne “nuşre” ismi verilmiştir.

Fethu’l-Vedûd yazarı bu mevzuda şöyle diyor: “Öyle zannederim ki bu tedavi usulü içerisinde şeytanların isimleri, ya da anlaşılmaz ibareler bulu­nan bir takım metinleri hastaya okumaktan ibarettir. Bu bakımdan bu teda­vi şeklinin bir nevi sihir olduğu kabul edilmiş, yapanlar hastanın içinde bu­lunan hastalığın bu yolla dökülüp saçılacağına inandıkları için de ona nuşre ismi verilmiştir.”

Mevzumuzu teşkil eden hadis-i şerifte “şeytan işi” olduğu haber verile­rek yasaklanan bu asılsız tedavi yolu İslâmiyyetten önce araplar tarafından kesin sonuç alınacağına inanılarak uygulanan yaygın bir tedavi yolu idi. İs­lâmiyet gelince bunu yasakladı ve yerine Allah’ın izni ve iradesi ile şifalı ola­bilen bazı âyetleri ve Nebiin öğrettiği duaları okuyarak tedavi etme yolu getirildi ki bunu inşallah bu bölümün 18. ve 19. bablarında ayrıntılı olarak anlatacağız.